"เร็วเข้าเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" เหตุการณ์ในวัดไป๋หลางที่ผู้คนในลั่วหยางเชื่อถืออย่างยิ่งในวันขึ้นปีใหม่ โม่หนิงหลงและฉางเจียอีมีพบกันและเกิดความขัดแย้ง ความทะเลาะระหว่างทั้งสองเป็นเรื่องที่น่าสนใจและมีพลังดึงดูด

ฉางเจียอีเป็นบุตรสาวของพ่อค้าใหญ่ฉางที่มีฐานะสูงและชื่อเสียงในลั่วหยาง เธอเป็นคนที่มีความมั่งคั่งและมีลักษณะของตัวเองที่ชัดเจน เธอเพิ่งเริ่มฝึกขี่ม้าและมีความกระตือรือร้นในการทดลองใหม่ บุรุษที่ช่วยเหลือเธอในช่วงเวลานั้นคือโม่หนิงหลง ซึ่งเป็นซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องและบุตรชายของเจ้าเมืองลั่วหยาง เขาเป็นคนที่มีอำนาจและมีลักษณะที่มีเสน่ห์แต่ก็มีความอารมณ์แรงและไม่ยอมอ่อนแอ

ในวันหนึ่ง ฉางเจียอีไปขี่ม้าในที่ว่างหลังวัดไป๋หลาง แต่กลับมีปัญหาเกิดขึ้นเพราะม้าตื่นตระหนกและวิ่งไปในทิศทางที่เธอไม่สามารถควบคุมได้ โม่หนิงหลงมาช่วยเหลือเธอและทำให้ม้าควบคุมได้ในที่สุด แต่ในระหว่างที่เกิดเหตุการณ์นี้มันก็เป็นการทะเลาะระหว่างทั้งสอง ความขัดแย้งเกิดขึ้นเพราะฉางเจียอีคิดว่าโม่หนิงหลงเป็นคนที่ก่อให้เกิดเหตุการณ์และไม่ยอมรับความผิด ในขณะที่โม่หนิงหลงคิดว่าเธอเป็นคนที่ขี่ม้าไม่เป็นและเป็นไปตามที่เธอต้องการโดยไม่คำนึงถึงความรันอันตรายและผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับผู้อื่น

จากเหตุการณ์นี้ไป สองคนนี้มีพบกันอีกครั้งในภัตตาคาร โม่หนิงหลงไปพบปะกับสหายของเขาเซียวเล่ย ซึ่งมีปัญหาเงินและขอให้เขาช่วยเหลือ เซียวเล่ยบอกว่าเขาได้เสียเงินไปเพื่อคุณหนูรองของพ่อค้าสกุลฉาง ซึ่งเป็นฉางเจียอี ฉางเจียอีได้ยินคำพูดของโม่หนิงหลงในภัตตาคารและมีความโกรธแค้นในใจเธอ เธอจึงคิดวิธีแก้แค้นและทำให้โม่หนิงหลงได้รับผลกระทบในที่สุด เธอโยนน้ำแกงลงไปบนเขาและทำให้เขาได้รับความอัปยศ โม่หนิงหลงจึงมีปัญหาเกิดขึ้นและแสดงความไม่พอใจในที่สุด เขาจึงพาเธอไปแสดงความผิดในที่ของนายอำเภอ

ที่สำนักงานนายอำเภอ โม่หนิงหลงและฉางเจียอีมีพบกันและเกิดความขัดแย้งอีกครั้ง โม่หนิงหลงต้องการให้เธอเข้าคุกเพื่อรับโทษสำหรับความผิดที่เธอทำ แต่ฉางเจียอีไม่ยอมรับและแสดงความคิดเห็นของเธออย่างแรงกล้า เธอไม่เชื่อว่าความผิดของเธอคืออะไรและคิดว่าเขาเองเป็นคนที่มีบทบาทในการก่อให้เกิดเหตุการณ์ เธอกล่าวว่าเขาเป็นคนที่มีปากมากและไม่เหมาะสมที่จะบ่นใบ้และเปรียบเทียบเธอ เธอกล่าวว่าเขาเป็นคนที่ไม่มีสมองและไม่รู้จักมารยาท โม่หนิงหลงก็ไม่ยอมอ่อนแอเช่นกัน เขาพูดว่าเธอเป็นคนที่ไร้สมองและไม่มีฝีมือในการขี่ม้า และว่าเธอเป็นคนที่โยนความผิดให้กับผู้อื่น และว่าเธอเป็นคนที่ไม่รู้จักมารยาทและไม่มีเพศสตรีเด่นแต่อย่างใด

ในที่ของนายอำเภอ โม่หนิงหลงและฉางเจียอีพูดคุยและโต้เถียงกันอย่างรุนแรง นายอำเภอต้องแทรกและห้ามทัพเพื่อหยุดความขัดแย้งที่เกิดขึ้น เขาพูดว่าเขาจะช่วยแก้ไขความขัดแย้งในที่ยุติธรรมและให้ทั้งสองมีโอกาสที่จะแก้แค้นและให้ความผิดที่เหมาะสม โม่หนิงหลงและฉางเจียอีได้ยินคำแนะนำของเขาและยอมรับในที่สุด แต่ความไม่พอใจและความขัดแย้งยังคงมีอยู่ในใจของทั้งสอง เธอโยนเสื้อของเขาไปและบอกว่าเธอไม่อยากได้เงินเพียงแต่เธอต้องการให้เขาได้รับผลกระทบและความอัปยศจากการกระทำของเธอ โม่หนิงหลงก็ทำเช่นเดียวกัน เขาพูดว่าเขาไม่อยากได้เงินเพียงแต่เขาต้องการให้เธอเข้าใจความผิดของเธอและไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีกในอนาคต

จากเหตุการณ์ในที่ของนายอำเภอไป โม่หนิงหลงและฉางเจียอีมีพบกันอีกครั้งในที่อื่นและเกิดความขัดแย้งอีกครั้ง

การอ่าน "ยอดดวงใจซื่อจื่อ" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>