ในฤดูหนาวที่หนาวเย็นที่ประเทศต้าเหลียง สวนหลังวังของจวนอ๋องเสียนถูกหิมะครอบคลุม ลมเหนือพัดพา ความเย็นโชยเข้ามาในทุกที่.

ที่นี่เป็นวังของพระองค์เจ้าออิงเสียน หลังจากงานแต่งเสร็จ องค์พระหญิงนอนหลับอยู่และยังไม่ตื่นจนถึงปัจจุบัน.

"ท่านอ๋อง เหลือหายใจไม่เท่าไหร่แล้ว!" แพทย์ในวังได้ยืนยันหลายครั้งแล้ว และแจ้งไปที่กงชิงวี่.

กงชิงวี่ยืนอยู่ที่หน้าต่าง เธอเป็นคนที่มีใบหน้าเย็นชา เสื้อคลุมสีเลือดอ่อน และสวมมงกุฎทองประดับที่มีไข่มุกสีม่วง บรรทัดที่มีช่วงขอบของหน้าต่างถูกเธอจับไว้จนชาไปหมด. เมื่อได้รับแจ้ง เสียงของเธอที่อ่อนโยนกล่าวว่า "ยังไม่ได้เข้าห้องแต่งก็เกิดเรื่องแบบนี้แล้ว สงสัยว่าข้าคงไม่มีโอกาสเพียงพอ!"

เสียงหัวเราะเยาะของชายคนหนึ่งทำให้อันหลิงหยุนตื่นขึ้นในทันที เธอพลิกตัวและพูดออกไป. มันไม่ง่ายที่จะหลับ คำถามในใจของเธอ คนชายคนนี้มาทำไม.

ไม่จริง!

ภายใต้ความประหลาดใจของคนรอบข้าง อันหลิงหยุนได้ตื่นขึ้น.

"ท่านอ๋อง!" แพทย์ในจวนตกใจจนกระโดดไปร้องคำนับ.

ชายคนนั้นได้เผชิญหน้ากับอันหลิงหยุน แล้วบีบคางของเธอจนรูปลักษณ์เปลี่ยนไป "อันหลิงหยุน เจ้าไม่ควรมีชีวิตอยู่!"

ในใจของอันหลิงหยุน เธอร้องไห้อย่างแรงเหมือนมีดิ่นในโคลน เธอจ้องมองชายคนที่มีรูปลักษณ์หล่อแบบนี้ ไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ปวดร้าวไปทั่วร่าง.

เธอถูกชายคนที่โหดเหี้ยมโยนลงบนพื้น!

"แม่งเอ๋ย!" อันหลิงหยุนลุกขึ้นมา เตรียมตัวจะจับชายคนนี้โยนเพื่อฆ่า แต่ก็ถูกชายคนนี้บีบคอจนลอยขึ้น.

"เจ้า..." สองคนมองตรงเข้ามาในที่เดียว หัวใจของอันหลิงหยุนเพลิงไหม้ แต่เธอไม่สามารถพูดออกมาได้.

ชายคนนี้กัดฟันและพูดว่า "อันหลินหยุน ในวันแต่งงาน เจ้าโทษตายแล้วที่วางยาให้กับข้า โทษเป็นละเว้นยาก!"

อันหลิงหยุนตาเหลือกในทันที และภาพต่างๆก็แสดงในสมองเธอ.

พัง!

ครั้งนี้อันหลิงหยุนโดนโยนลงบนพื้น คนรับใช้แต่ละคนลี้ลับไปอันหลิงหยุนก็แนบกับพื้นกระดูกแทบจะแตก.

เธอยกหน้ามองชายคนนี้ด้วยความเยือกเย็น และกัดฟันเช่นกัน เธอด่าชายคนนี้ว่าไร้ยางอายและทำร้ายแม้แต่ผู้หญิง!

"ตำแหน่งพระชายาไม่เหมาะสมสำหรับเจ้า ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าไม่ใช่พระชายาแล้ว เจ้าถูกปลดไปเป็นเมียทาส!" ดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจของชายคนนั้นจ้องมองอันหลิงหยุนบนพื้น แล้วหันหลังและจากไป.

คนรับใช้ไม่ได้สนใจอันหลิงหยุนที่นอนกองอยู่บนพื้น บ้านหลังมีแต่เธอคนเดียว.

อันหลิงหยุนลุกขึ้นจากพื้น มองไปรอบๆบ้าน แล้วเดินไปที่เตียง แล้วนอนลงและหลับไปในฝัน.

ร่างเดิมของเธอเป็นคนหลงใหล เธอหลงใหลกับอ๋องกงชิงวี่มาตลอดเวลา เกิดจากความรักครั้งแรกเมื่อเธอยังเด็ก เธอตกหลุมรักกับกงชิงวี่ ใช้ทุกวิธีเพื่อให้กงชิงวี่รักเธอ แต่ก็ไม่ได้รับความรักที่ต้องการ. เธอโดนกงชิงวี่เกลียดชัง.

แต่เพื่อที่จะได้รับความรักจากกงชิงวี่ เธอทำทุกอย่างที่เธอจะทำ เพื่อที่จะได้รับความรักจากกงชิงวี่ เธอทำทุกอย่างที่เธอจะทำ ทั้งร้องไห้ทั้งสร้างปัญหาและทุกแบบของขู่ฆ่าตัวตาย.

ยังดีที่เธอมีพ่อที่เป็นแม่ทัพและรักประเทศและมีชื่อว่าอันจือซาน และอยู่ในประเทศต้าเหลียง เธอมีชื่อเสียงและอำนาจที่มากมาย เธอได้รับความไว้วางใจจากฮ่องเต้ชิงหยู่องค์ปัจจุบัน.

แล้วพ่อของเธอก็รักเธอและทะนุถนอมเธอเป็นอย่างยิ่ง.

มีพ่อแบบนี้ เธอคิดว่าการทำอะไรให้สำเร็จไม่ควรจะเป็นเรื่องยาก.

แม่ทัพฮู่กั๋วได้ขอให้เธอเป็นหม่อมเจ้า แต่ฮ่องเต้ชิงหยู่องค์ปัจจุบันก็รักเธอเป็นอย่างมาก และเก็บความทุกข์ไว้ แล้วมีราชโองการให้เธอต้องแต่งงานกับกงชิงวี่.

วันนี้เธอได้รับผลของการทำงานที่เธอทำไว้ เพราะเธอเป็นคนที่มีความกล้า ในการแต่งงานของเธอ เธอกินยาพิษเพราะความหลงใหลในความรักมากเกินไป.

จนเธอตายไป!

แล้วเธอก็เป็นคนที่โชคร้ายมาก เพราะในช่วงเวลาการทดลองยาใหม่ เธอฉีดยาเข้าสู่ร่างกายของเธอ แล้วมาถึงที่แห่งนี้.

เหนือความเป็นจริง การสร้างอะไรแบบนี้ มันยิ่งกว่าที่ในภาพยนตร์.

อันหลิงหยุนรู้สึกเศร้าใจ เธอเป็นหมอที่ยอดเยี่ยมในศตวรรษที่ 21 และอยู่ในกองกำลังพิเศษ แต่เธอต้องมีวิญญาณคนอื่น.

แต่สิ่งที่เธอเสียใจมากกว่าคือ เธอต้องมีวิญญาณของคนที่มีชื่อเหมือนกัน และยังมีความหลงใหลในความรักแบบนี้.

เธอมีความหวังแต่ไม่เคยทำความดี เธอสงสัยว่าถ้าไม่มีใครทำร้ายเธอเบื้องหลัง เธอไม่ควรจะกินยาพิษจนตายไป.

แม้ว่าเธอรู้ว่ากงชิงวี่ไม่แตะเนื้อต้องเธอ แต่เธอยังกินยาพิษอีก. เรื่องนี้มันไม่ธรรมดาเลย.

อันหลิงหยุนหลับตาและคิดถึงความหลัง ความรู้สึกของคนรอบข้าง ในเวลาอันรวดเร็ว เธอรู้ได้ว่าใครเป็นคนคิดร้าย.

หลังจากที่เธอรีวิวสถานการณ์ เธอลืมตาทั้งสองข้างและคิดถึงคำพูดของฮ่องเต้ชิงหยู่ จนเธอหมดปัญญาเป็นพระชายาที่คิดถึงเขาแต่เธอยังต้องถูกปลดไปเป็นเมียทาส.

หงโหลวเมิ่งเธอก็เคยอ่าน สถานะของเมียทาสยังไม่ดีกว่าคนรับใช้.

อันหลิงหยุนลุกขึ้นและยืดกล้ามเนื้อ ในตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองพิการ แต่เหมือนมีอะไรในร่างของเธอที่ซ่อมแซมมัน เธอรู้สึกไม่เจ็บ.

อันหลิงหยุนเปล่งประกายในดวงตา เธอดีใจมาก "ร่างกายตอนนี้มีฤทธิ์ของยาจากร่างของฉันในอนาคต มันทำให้มีพลังในการฟื้นฟู!"

สิ่งนี้เป็นการช่วยให้ร่างกายมนุษย์มีพลังในการรักษาที่ยอดเยี่ยมด้วยตัวเอง และน่ากลัวมากกว่านั้น มันสามารถเปิดระบบการป้องกันที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนของมนุษย์.

อันหลิงหยุนทดสอบการหายใจหลายครั้ง เธอรู้สึกว่ามีพลังบางอย่างในร่างของเธอที่ขัดขวางเธอ ถ้ามันยังคงเป็นแบบนี้ มันจะมีผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตของเธอ.

ในขณะที่เธอกำลังจะตรวจสอบเพิ่มเติม มีหญิงชราสองคนเดินเข้ามา ไม่พูดอะไรก็ลากเธอออกไปข้างนอก.

พวกเขาลากเธอไปในห้องของคนรับใช้ แล้วเยาะเย้ย "ท่านอ๋องได้สั่งให้ เจ้านี่คือห้องพักของเจ้า ไปต่อไปหากไม่มีคำสั่งจากท่านอ๋อง ห้ามออกจากห้อง."

อันหลิงหยุนมองไปรอบๆห้อง ทั้งมืดมนทั้งเงียบเหงา.

บนเตียงไม่มีผ้าปูและผ้าห่ม คงมีเจตนาให้เธอหนาวตาย.

อันหลิงหยุนคิดถึงพ่อของเธอที่ไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดิน แล้วมีแผนในใจ แม้ว่าที่นี่ไม่ยินดี แต่ยังมีบ้านอื่นที่เธอไปได้ เธอแค่ต้องจากที่นี่.

เธอเปิดประตูและเดินออกไปหลังสวน.

บทที่ 1 เมียทาส

ฤดูหนาวที่ดับด้วยหิมะและลมเหนือ ที่ดูเย็นชาและโรยเย็น โลกที่แสนลี้ลับและอันตรายของประเทศต้าเหลียง เหล่านี้เป็นที่ทรงไว้ในจิตใจของอันหลิงหยุน

หลังจากแต่งงานกับอ๋องเสียนที่เป็นพระชายา เธอก็เป็นที่รักของเขา แต่ในวันนั้นอ๋องเสียนเสียชีวิตในวันแต่งงานของเขา ในที่สุดทุกอย่างก็เปลี่ยนไป และเธอก็กลายเป็นเมียทาสที่โชคร้ายที่สุดในโลก

เมื่อเธอฟื้นตัวขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในสถานการณ์ที่แย่มาก เธอถูกโยนไปในห้องที่มืดมนและเงียบเหงา เธอถูกแสดงความไม่เคารพอย่างเห็นได้ชัด และทุกคนในวังมองเธอในแง่เช่นนั้น

แต่ในความทรงจำของเธอ เธอเป็นหมอที่ยอดเยี่ยมในศตวรรษที่ 21 และเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังพิเศษ เธอมีพลังและความสามารถที่มากมาย เธอสามารถรักษาตัวเองได้อย่างง่ายดาย และมีชีวิตใหม่ที่แตกต่างจากเดิม

ในขณะที่เธอพยายามหาทางออกจากสถานการณ์นี้ เธอก็ได้พบกับอันจือซานที่เป็นพ่อของร่างกายเดิมของเธอ เขาเป็นคนที่มีความรักและความหวังใยในดวงตาเขา เธอดูเหมือนเป็นลูกของเขา

แต่ในความเป็นจริง เธอเป็นอันหลิงหยุนที่มีพลังและความสามารถ เธอไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้และอ่อนแอ เธอพร้อมที่จะสู้เพื่อความเป็นอิสระและชีวิตใหม่ของเธอ

บทที่ 2 เข้าเฝ้าในวัง

เมื่ออันหลิงหยุนเข้าไปในวัง เธอก็ได้พบกับฮ่องเต้และฮองเฮา เธอได้แสดงความอ่อนแอและเป็นคนอ่อนแอเพื่อให้พวกเขาได้รับความไว้วางใจ เธอได้บอกพวกเขาถึงโรคของเธอที่ทำให้เธอไม่สามารถมีลูกได้ และเธอได้ขอร้องให้ได้หย่า

แต่ในความเป็นจริง เธอไม่ได้ป่วย เธอเพียงแค่ต้องการที่จะหลบหนีจากสถานการณ์ที่แย่และอันตราย เธอแค่ต้องการที่จะเป็นอิสระและมีชีวิตใหม่

ในขณะที่เธอพยายามหลบหนี เธอก็ได้พบกับเสินหยุนเอ๋อที่เป็นศัตรูของร่างกายเดิมของเธอ เธอได้โต้แย้งและแสดงความไม่เคารพอย่างเห็นได้ชัด เธอไม่กลัวใครและพร้อมที่จะสู้เพื่อความเป็นอิสระและชีวิตใหม่ของเธอ

บทที่ 3 หย่า

เมื่ออันหลิงหยุนพูดถึงเรื่องหย่า เธอก็ได้สร้างความตื่นเต้นและความไม่แน่นอนในวัง เธอได้แสดงความอ่อนแอและเป็นคนอ่อนแอเพื่อให้พวกเขาได้รับความไว้วางใจ เธอได้บอกพวกเขาถึงโรคของเธอที่ทำให้เธอไม่สามารถมีลูกได้ และเธอได้ขอร้...

การอ่าน "ยอดหมอยาของอ๋องเสียน" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>