เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อตัวละครเอกหญิงตื่นขึ้นจากอาการหมดสติ ด้วยเช็คห้าล้านบาทที่คุ้นเคยอยู่ในมือ เธอพบว่าหน้าจอขนาดใหญ่หน้าเธอแสดงข้อความว่า "สุขสันต์วันเกิด สวีมูนิยาน" เพื่อนๆ ที่อยู่รอบข้างสังเกตเห็นว่าบรรยากาศเริ่มเย็นชา จึงรีบพูดขึ้นว่า "สวีมูนิยาน ลองยอมรับว่าจะคบกับเวจูเอ็นเถอะ" แต่ตัวละครเอกชาย สวีมูนิยาน ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอนั้น ไม่แสดงความยินดีเลย เขามีสายตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยความโกรธและไม่พอใจ เขากระแทกเค้กที่เพื่อนถืออยู่จนตกลงมาบนใบหน้าของตัวละครเอกหญิง ทำให้เธอตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองได้เกิดใหม่

สวีมูนิยาน ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอ เป็นคนที่เธอรักมาตลอดชีวิต เธอเคยทำทุกอย่างเพื่อเขา แต่ในชาติที่แล้ว ก็เป็นเขาเองที่ฆ่าเธอตาย ในตอนนี้ มือที่ถือเช็คของเธอกำลังสั่นระริก แต่เขายังไม่รู้สึกถึงความผิดปกติของเธอ เขาแค่แสดงท่าทีไม่พอใจและพูดกับเธอว่า "เวจูเอ็น สำหรับเธอ มีแค่เงินใช่ไหม? คิดว่าขอแค่ให้เงินฉัน ฉันก็จะยอมคบกับเธอ? ฉันบอกให้ ฉันสวีมูนิยาน แม้จะยากจนขนาดไหน ก็ไม่ใช่คนแบบนั้น คนที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิตนี้คือพวกที่คิดว่ามีเงินก็ทำอะไรได้ทุกอย่าง"

สวีมูนิยานมาจากครอบครัวที่ยากจน พ่อของเขาติดการพนัน ทำให้แม่ต้องเป็นหนี้สินห้าล้านบาท เขาตระหนักถึงคำว่า "ความยากจน" ตั้งแต่รู้เรื่องนี้ และเขาก็เกลียดเงินเป็นอย่างมาก ตัวละครเอกหญิง เวจูเอ็น เป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยที่สุดในชีวิตของเขา และโชคร้ายที่เธอรักเขาที่มีความภาคภูมิใจและโอหัง เธอคิดว่าการรักเขาคือการทำให้เขาอับอาย

ไม่ใช่ครั้งแรกที่ตัวละครเอกหญิงเคยบอกเขาว่า หากไม่มีเช็คห้าล้านบาทนี้ ครอบครัวของเขาจะต้องกลายเป็นคนจรจัด และอาจจะถูกฆ่าตายด้วยซ้ำ แต่เขาเลือกที่จะใช้เงินของเธอ เพื่อให้เธอได้ตามใจ บางคนบอกว่า หากไม่มีเธอ สวีมูนิยานจะไม่มีทางสะสมเงินห้าล้านบาทได้ตลอดชีวิต บางคนบอกว่า เขามีโชคดีที่ได้พบและถูกรักจากเธอ แต่พวกเขาไม่รู้ว่า นิสัยที่บิดเบือนของสวีมูนิยานทำให้เขาเกลียดเธอเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ เขาไม่เคยคิดว่าเงินจำนวนนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กสำหรับเธอ และไม่เคยคิดถึงความพยายามของเธอ เขาสนใจแค่การรักษาความภาคภูมิใจอันน้อยนิดของเขา รับเงินของเธอ แต่ก็เกลียดการมีเธออยู่

"เวจูเอ็น ถ้าเธอรักใครจริงๆ ควรจะเสียสละอย่างเงียบๆ นั่นถึงจะถูกต้อง ความรักไม่ใช่การครอบครอง แต่เป็นการทำให้คนที่เรารักมีความสุข หลักการนี้เธอยังไม่เข้าใจหรือ?" เพื่อนของสวีมูนิยานเห็นสถานการณ์ที่ย่ำแย่จึงพยายามปลอบใจตัวละครเอกหญิง แต่พวกเขาลืมไปว่า โทรศัพท์ไอโฟนและนาฬิกาแอปเปิลที่พวกเขาถืออยู่นั้น ล้วนมาจากของขวัญของเธอ เธอมองอย่างเฉยเมย ไม่พูดอะไร บรรยากาศในห้องเริ่มขึ้นอยู่ หนึ่งในเพื่อนของเธอใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดเค้กออกจากใบหน้าของเธอ เค้กช็อกโกแลตนี้เป็นชนิดที่สวีมูนิยานชอบที่สุด เธอเคยวิ่งทั่วเมืองเพื่อหาเค้กแบบเดียวกัน แต่ตอนนี้ เขาได้ทำลายมันไปอย่างง่ายดาย ราวกับทำลายความรู้สึกดีๆ ที่เธอมีต่อเขา

ตัวละครเอกหญิงหัวเราะเยาะ ดังคำคมที่ว่า "สิ่งที่เราไม่ได้รับคือสิ่งที่ดีที่สุด คนที่ถูกรักไม่จำเป็นต้องกังวล" สวีมูนิยานคิดว่าเธอจะเสียสละให้เขาอย่างไม่มีเงื่อนไข คิดว่าเขาสามารถทำอะไรได้ตามใจชอบหรือ? เธอสงสัยในใจว่า หากเขาทราบว่าเธอมิได้รักเขาอีกต่อไป และเห็นเธอเงียบเช่นนี้ เขาจะรู้สึกอย่างไร? ในที่สุด ก็มีคนสังเกตเห็นความผิดปกติ ผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างสวีมูนิยาน ขมวดคิ้วมองเขาแล้วพูดว่า "มูนิยาน วันนี้เป็นวันเกิดของนาย เวจูเอ็นพยายามมากขนาดนี้ นายจะทำอย่างนี้ทำไม? นี่ไม่ใช่การทำให้เธอขายหน้าในหน้าคนเยอะหรือ? ไปขอโทษเธอเถอะ ไม่มีใครทนถูกทำให้ขายหน้าแบบนี้ได้" สวีมูนิยานมองเขาแล้วยิ้มเยาะ "กลัวอะไร? ถ้าทนไม่ได้ ก็ไปซะ..." ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ ตัวละครเอกหญิงก็ตอบกลับว่า "ดี" ทันที ช่วงเวลาหนึ่งผ่านไปอย่างเงียบๆ ทุกสายตามุ่งมั่นไปที่เธอ "แล้วก็เลิกกันเถอะ"

เรื่องราวที่เต็มไปด้วยความรักและความแค้น การขัดแย้งและความขัดแย้ง จะพาคุณเข้าสู่โลกของความรู้สึกที่ซับซ้อนและน่าหลงใหล ชะตากรรมของพวกเขาจะไปทางใด? จะแยกทางกันอย่างถาวรหรือมีโอกาสเปลี่ยนแปลง? ติดตามตอนต่อไปของนวนิยายอันน่าตื่นเต้นนี้ เพื่อค้นหาความสัมพันธ์ที่สลับซับซ้อนระหว่างสวีมูนิยานและเวจูเอ็น

การอ่าน "เกิดใหม่อีกครั้ง ฉันไม่ขอเป็นยัยหน้าโง่อีก" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>