ฉันเข้าไปอยู่ในคุกแทนน้องชายเป็นเวลาสามปี วันนี้เป็นวันที่ฉันออกจากเรือนจำ

ฉันโทรศัพท์หาพ่ออย่างดีใจ

ในสายโทรศัพท์ พ่ออ้ำๆอึ้งๆ จะพูดก็ไม่พูด

ฉันไม่เข้าใจเลยว่าพ่อต้องการจะสื่ออะไรกันแน่

ฉันนึกว่าที่บ้านเกิดเรื่องอะไรขึ้นจึงได้รีบเรียกแท็กซี่กลับบ้าน

เวลาสามปีที่ฉันอยู่ในเรือนจำ ไม่มีวันใดเลยที่ฉันจะไม่คิดถึงบ้าน ฉันคิดถึงพ่อแม่ น้องชายและน้องสะใภ้ที่เพิ่งจะแต่งเข้าบ้านมามาก

แม้ว่าชีวิตในเรือนจำจะไม่ได้ดีนัก แต่ฉันได้เคยช่วยลูกสาวของอภิมหาเศรษฐีแสนล้านเอาไว้

วันนี้เมื่อฉันออกจากคุก เพือตอบแทนฉัน พวกเขาจึงโอนเงินเข้าบัญชีฉันมาร้อยล้าน!

ฉันเห็นเงินร้อยล้านในบัญชีก็สุขใจมาก

ฉันคิดจะรีบกลับบ้านนำความสุขนี้ไปแบ่งปันกับครอบครัว

เมื่อกลับมาถึงประตูบ้านก็ได้ยินเสียงบ่นดังมาจากด้านใน

ฉันไม่รู้ว่าตนเองเป็นอะไรไป

ลางสังหรณ์บอกฉันว่าที่บ้านต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ ฉันจึงไม่ได้รีบเปิดประตูเข้าไป

ฉันยืนอยู่หน้าประตูบ้านฟังว่าครอบครัวที่ไม่ได้เจอกันมาสามปีกำลังคุยเรื่องอะไรกันอยู่

น้องสะใภ้ใช้น้ำเสียงรังเกียจเดียดฉันท์กล่าวว่า "จะช้าหรือเร็วกว่านี้ก็ไม่ได้ ทำไมถึงออกจากคุกมาวันนี้นะ ทำให้ฉันไปตรวจครรภ์ไม่ได้ แล้วยังไปทำเรื่องโอนย้ายบ้านไม่ได้อีก!"

แม่ตอบรับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "เธอเพิ่งจะออกจากคุกมา ไม่มีเงิน ไม่มีงานทำ จะหางานทำก็คงยาก แต่งงานก็ยิ่งยาก แม่ล่ะกลัวว่าเดี๋ยวจะกลับมาพึ่งให้ที่บ้านเลี้ยงดู เพราะงั้นตอนนี้เรารีบเอาบ้านมาอยู่ในมือเราเถอะ เธอจะได้แย่งไปไม่ได้!"

น้องสะใภ้ทำเสียงจิ๊จ๊ะ "ถ้ามันกล้ากลับมาก็ให้มันออกไปหาห้องเช่าอยู่เอาเอง ฉันไม่อยากอยู่ร่วมกับคนที่เคยอยู่ในคุก!"

เมื่อฉันได้ยินเรื่องที่พวกเขาคุยกัน ในใจก็ตกใจและแฝงไปด้วยความเจ็บปวด

การอ่าน "ฉันกลายเป็นเศรษฐีนีพันล้าน ครอบครัวจะมารุมฉันงั้นหรือ!" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>