นางเอกในเรื่องคือหญิงสาวหนุ่ม ๆ ที่เมื่อเห็นร่างสูงคุ้นตา นอนเหยียดกายอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องรับแขก เธอก็รู้สึกว่ามีคลื่นคลอนที่ซับซ้อนในใจของเธอ สิ่งที่กลิ่นหอมอ่อน ๆ แต่คุ้นเคยนั้น ทำให้เธอสังเกตเห็นถึงความเป็นอย่างพิเศษของชายคนนี้ในชีวิตของเธอ บางทีอาจเป็นเพราะช่วงหลายอาทิตย์ที่ผ่านมา ชายที่มีกลิ่นน้ำหอมนี้มักจะมาดูความเรียบร้อยของคอนโดมิเนียมที่เธอเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ไม่นานนี้อย่างสม่ำเสมอ ทำให้เธอคุ้นชินกับกลิ่นน้ำหอมของชายหนุ่มไปโดยไม่รู้ตัว หรือบางที เธออาจจะจำกลิ่นน้ำหอมของเขาได้นานแล้วแต่ไม่รู้ตัวเอง.

หญิงสาวก็ยึดรัดสายกระเป๋าในมือ เทคนิคที่เธอใช้เพื่อลดความตื่นเต้น แล้วเดินช้า ๆ ไปยังโซฟา เธอหน้าและเขาอยู่ในระดับเดียวกัน เธอมองตามร่างของเขาที่หายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ขนตาโค้งงอนเล็กน้อย แผ่นตาปิดสนิท บางครั้งจะเปิดออกเพื่อให้เห็นแพขนตางอนที่สวยงามกว่าผู้หญิง โครงหน้าหล่อเหลา ริมฝีปากที่น่าตื่นเต้น ทำให้ชายคนนี้ดูมีเสน่ห์เหมือนภาพสลัก.

"คุณมาตอนนี้เหรอคะ." เธอพูดเสียงเบา ๆ เสียงที่สั่นข้องเล็กน้อย เมื่อเธอสบตากับนัยน์ตาที่ดำสนิทเหมือนท้องทะเลยามค่ำคืน เธอใจก็สั่นไปในทันที เหมือนมีความรู้สึกที่เคยรู้จักและน่าหลงใหลที่ขึ้นมาทันใดในใจเธอ.

"ฉันกลับมาแล้ว สวัสดีค่ะ." ชายคนนั้นตอบกลับ.

"คุณไม่ได้มาหาเป็นเวลานานแล้วนะคะ. ขอโทษที่ฉันไม่ได้บอกคุณล่วงหน้า."

"ไม่เป็นไรค่ะ ห้องนี้เป็นของคุณ เท่านั้นที่คุณสามารถพักผ่อนที่นี่ได้ฉันก็ยินดีใจมากแล้วค่ะ."

หญิงสาวยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มอ่อน ๆ เธอรู้ว่าเขามีคีย์ห้องนี้ ดังนั้นการที่เขาจะมาอยู่ที่นี่โดยไม่บอกเธอล่วงหน้าไม่ได้เป็นเรื่องแปลกอะไร แต่ในที่สุดเขาก็ไม่บอกเธอเหมือนเดิมที่เขาเคยทำ เมื่อเขาจะมาดูความเรียบร้อยของการตกแต่งคอนโดมิเนียม เธอก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย.

"คุณดื่มเหล้าแล้วเหรอคะ?" หญิงสาวได้แต่ขว้างคำถามออกไปเพื่อขจัดความเงียบที่มันแน่นหนา ในอากาศมีกลิ่นแอลกอฮอล์อ่อน ๆ ไม่ยากที่จะเดาได้ว่าเขาได้ดื่มเหล้าก่อนมาที่นี่ หลายกลิ่นก็ผสมกันไป คละเคล้ากันเช่นกลิ่นน้ำหอม กลิ่นแอลกอฮอล์และกลิ่นบุหรี่...

"ใช่ค่ะ ดื่มหนักไปหน่อย มึน ๆ เลยต้องมาพักที่นี่ก่อน." ชายคนนั้นเคลื่อนไหวร่างกายของเขา ครั้นขึ้นมือและเปิดไฟบุหรี่ไฟฟ้า กลิ่นบุหรี่ที่เป็นกลิ่นน้ำผึ้งหอมหวานแต่ก็แฝงไปด้วยความเข้มข้นจากสารนิโคติน ก็ขึ้นมาที่ที่ได้กลิ่น มันไม่ฉุนจัดแต่กลิ่นหอมหวานของน้ำผึ้งก็ทำให้คนหลงเสน่ห์ เหมือนกับชายคนนี้ที่ดูอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความแข็งกร้าวแบบผู้ชาย.

"ฉันจะไปเอาผ้าเย็นมาให้นะคะ เหมือนจะดีขึ้นได้ถ้าใช้ผ้าเย็น wip." หญิงสาวจึงนึกถึงว่ามีผ้าเย็นแช่อยู่ในตู้เย็น แล้วเธอก็ลุกขึ้นไปหยิบผ้าเย็นที่แช่ไว้ เธอเดินกลับไปนั่งข้าง ๆ โซฟา คุกเข่าลง แล้วยื่นผ้าเย็นไปยังชายหนุ่ม.

"ผ้าเย็นค่ะ คุณ."

ชายคนนั้นยังคงนอนอยู่บนโซฟาเหมือนเดิม นัยน์ตาที่ดำสนิทของเขาลุบมองผ้าเย็นในมือเธอเล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตากลับมาสบตากับเธอ.

"สวัสดีค่ะ คุณช่วย wip สำหรับผมได้ไหมคะ? ผมมึน ๆ ไม่มีแรงเลย." ชายคนนั้นยกมุมปากขึ้น เผยรอยยิ้มที่น่าหลงใหล มีแววตาที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความคาดหวัง ทำให้เธอไม่สามารถต้านทานได้ เธอรู้ดีว่าชายคนนี้เหมือนน้ำผึ้งที่มีพิษ เธอไม่ควรหลงใหลไปกับเขาได้ แต่ในที่สุดเธอก็รู้สึกเหมือนถูกมนต์เสน่ห์ไปในขณะนี้.

"หรือคุณเกลียดผมหรือเปล่า?" เมื่อเห็นเธอลังเล ชายคนนั้นก็พูดเสียงหนักขึ้นเล็กน้อย เธอใจก็สั่นไปในทันที เธอก็รีบกล่าวว่า: "ไม่ค่ะ ฉันจะ wip สำหรับคุณ."

หญิงสาวก้มหน้าลง เบา ๆ ชายคนนี้เป็นลูกชายในบ้านที่เป็นนายหนุ่ม เท่านั้น ในฐานะลูกชายเดียว เขาก็ถูกเลี้ยงดูด้วยความรักและความเอาใจใส่ โดยเฉพาะจากคุณย่าที่มีศักดิ์เป็นถึงคุณหญิงสืบเชื้อสายผู้ดีเก่า ดังนั้นเขาจึงเติบโตมาอย่างดีและมีลักษณะที่ชอบจะได้รับความดูแลจากผู้อื่น.

หญิงสาวจึง wip ผ้าเย็นไปตามโครงหน้าหล่อเหลาของชายคนนั้น เธอพยายามที่จะไม่สนใจสายตาที่ร้อนแรงจากเขา. ในขณะที่เธอจะดึงมือกลับ ชายคนนั้นก็คว้าหมับมือเธอทันใด ความร้อนจากปลายนิ้วของเขาก็ซึมเข้าไปในผิวหนังของเธอ ทำให้เธอรู้สึกวูบวาบในอก เธอใจก็สั่นไปไกล เธอจึงมองไปที่ชายคนนั้นโดยอัตโนมัติ.

"สวัสดีค่ะ..." ชายคนนั้นพูดเสียงเบา ๆ เสียงที่เบา แต่กลับทำให้แววตาของเธอสั่นไหวได้อย่างง่ายดาย.

"ฉันจะจูบคุณได้ไหมคะ?" คำพูดของชายคนนั้นเหมือนระเบิดที่แตกในใจของเธอ ทำให้เกิดคลื่นยักษ์ในใจเธอ และเบื้องหลังนี้ ดูเหมือนจะซ่อนอยู่ด้วยความลับและความขัดแย้งมากมายเกี่ยวกับครอบครัวและความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเดิม ๆ. หญิงสาวเคยเป็นเด็กที่ถูกรับมาเลี้ยงโดยครอบครัวนี้ จากความแปลกหน้าในตอนแรกจนถึงการเข้ากับครอบครัวอย่างค่อยเป็นค่อยไป ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและชายคนนั้นก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างละเอียด. อย่างไรก็ตาม ความคิดของคนอื่นในครอบครัว โดยเฉพาะคำพูดของคุณย่าที่ทำให้หญิงสาวตระหนักถึงสถานะพิเศษของเธอในครอบครัว และทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอและชายคนนั้นกลายเป็นที่ซับซ้อนขึ้นอีก. เธอต้องการความเป็นอิสระ และอยากจะย้ายไปอยู่ที่หอพัก แต่กลับถูกชายคนนั้นปฏิเสธ. ชายคนนั้นเสนอให้เธอไปอยู่ที่คอนโดของเขา ดูเหมือนเป็นการดูแล แต่หญิงสาวก็รู้สึกว่ามันอาจมีความหมายลึกลงไปอีก. สุดท้ายแล้ว เรื่องราวของพวกเขาจะพัฒนาอย่างไร? จะเป็นการสัมผัสความรู้สึกที่ลึกซึ้งขึ้นหรือจะไปสู่บาดาลที่ไม่รู้จักในที่สุดภายใต้ความกดดันจากครอบครัวและความลับที่คลุมคลุม? รอติดตามเรื่องนี้และเราจะเปิดผนึกความลับด้วยกัน. 

การอ่าน "ของขวัญคุณโปรด" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>