ในบทความนี้เป็นเรื่องราวของหทัยชนก, อัญญาณี และเกวลินที่มีความสัมพันธ์เป็นเพื่อนสนิทมานานกว่าสิบปี พวกเธอเลือกไปพักผ่อนที่ภูกระดึงก่อนที่เกวลินจะไปศึกษาต่างประเทศ หลังจากเกวลินไปเรียนอัญญาณีก็ต้องดูแลลูกๆ ส่วนหทัยชนกเดินทางกลับไปเชียงใหม่เพื่อดูแลกิจการร้านทอง โทรศัพท์จึงเป็นช่องทางที่ทำให้พวกเธอยังคงสามารถสื่อสารและมีความใกล้ชิดกันได้
ในวันเกิดของอัญญาณี หทัยชนกไปเป็นของขวัญและอวยพร เธอได้พบกับตะวันเพื่อนใหม่ของอัญญาณี และตะวันถูกหทัยชนกดึงดูดใจในทันที เขาเริ่มแสดงความสนใจในหทัยชนกและแสดงความตั้งใจที่จะจีบเธอ ในงานเลี้ยงเขาได้พูดคุยและแลกเปลี่ยนประวัติและเรื่องราวต่างๆ กัน โดยเฉพาะเรื่องราวเกี่ยวกับการจีบหทัยชนกของตะวันทำให้อัญญาณีและหทัยชนกตกใจและประหลาดใจไปบ้าง เนื่องจากเขาแสดงความตั้งใจที่จะดูแลและอุ้มครองหทัยชนกอย่างจริงจัง
หลังจากนั้น หทัยชนกและอัญญาณีได้พบกันอีกครั้งในกรุงเทพฯ และตะวันมาร่วมเป็นฝ่ายดูแลและเลี้ยงในทุกๆ ด้าน โดยเฉพาะตะวันมักจะมองแล้วให้ความสนใจและอุ้มครองหทัยชนกอย่างใกล้ชิดเช่นเดิม การกระทำและคำพูดของเขาได้ทำให้หทัยชนกมีความรู้สึกที่แตกต่างจากผู้ชายคนอื่นๆ ที่เคยมาจีบเธอมาก่อน เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อนและใจของเธอเริ่มสั่นและหวิวไปบ้าง หทัยชนกยังไม่รู้ว่าจะตอบตกลงหรือปฏิเสธความสนใจของตะวัน เนื่องจากเธอยังไม่แน่ใจใจของตัวเองและไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้เป็นไปได้จริงหรือไม่ อย่างไรก็ตามการกระทำของตะวันทำให้หทัยชนกและอัญญาณีได้เห็นความจริงใจของเขาและพิจารณาถึงความเป็นไปได้ของความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาในอนาคต
การอ่าน "รุ้งเคียงตะวัน" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>