"น้องรอง น้องรอง ข้าจะทำเช่นไรดี!!" ชายตัวสูงโปร่งร่างบาง ผิวหนังแทบจะติดกระดูก อีกทั้งบนร่างกายต่างก็เต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ ซึ่งเขาเอาแต่เรียกชื่อของน้องสาวที่กำลังนอนหายใจโรยรินด้วยความไม่สบายใจ ความทุกข์และความกังวลของเขาพร้อมที่มาพร้อมกับภาพนี้ สร้างความทรงจำที่แน่นอนและลึกซึ้ง ความเป็นมารดาและพี่ชายที่มีคำพูดและการกระทำที่แตกต่าง ความเป็นคนเด่นและมีความสามารถที่แสดงออกมาในแต่ละเหตุการณ์ โชคดีที่เราจะได้ไปสำรวจด้วยกันในแต่ละแผนที่ที่มีแต่คำถามและความคาดหวัง เหมือนเป็นเพียงแค่บทบาทในนิยายที่เรื่องราวยังไม่เสร็จสิ้น ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน

ผิวของเด็กหนุ่มขาว และซีดมาก จึงทำให้เห็นร่องรอยของการถูกทำร้ายได้อย่างชัดเจน เขามองดูน้องสาวที่นอนสลบไสลและตัวร้อนผ่าวแก้มทั้งสองแดงก่ำด้วยความกังวล โลกที่มีแต่ความโศกเศร้าและความเป็นมารดา ความทรงจำที่แน่นอนและลึกซึ้ง ความเป็นคนเด่นและมีความสามารถที่แสดงออกมาในแต่ละเหตุการณ์ โชคดีที่เราจะได้ไปสำรวจด้วยกันในแต่ละแผนที่ที่มีแต่คำถามและความคาดหวัง เหมือนเป็นเพียงแค่บทบาทในนิยายที่เรื่องราวยังไม่เสร็จสิ้น ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน

ท่านพ่อ ท่านแม่ ก็ออกไปทำไร่ทำนาตั้งแต่เช้ามืด ส่วนข้าอยู่บ้านคอยช่วยเหลือท่านย่าทำงานบ้าน และดูแลน้อง ๆ ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน ความทรงจำที่แน่นอนและลึกซึ้ง ความเป็นคนเด่นและมีความสามารถที่แสดงออกมาในแต่ละเหตุการณ์ โชคดีที่เราจะได้ไปสำรวจด้วยกันในแต่ละแผนที่ที่มีแต่คำถามและความคาดหวัง เหมือนเป็นเพียงแค่บทบาทในนิยายที่เรื่องราวยังไม่เสร็จสิ้น ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน

เมื่อสองวันก่อนด้วยความหิวของน้องเล็ก น้องรองจึงแอบไปเอาหมั่นโถวในห้องครัวมาให้น้องเล็กหนึ่งลูก พอท่านย่าจับได้ พวกเราก็โดนท่านย่าทุบตีอย่างหนัก ดีที่ตอนนั้นน้องเล็กออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน ๆ เลยปลอดภัย ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน ความทรงจำที่แน่นอนและลึกซึ้ง ความเป็นคนเด่นและมีความสามารถที่แสดงออกมาในแต่ละเหตุการณ์ โชคดีที่เราจะได้ไปสำรวจด้วยกันในแต่ละแผนที่ที่มีแต่คำถามและความคาดหวัง เหมือนเป็นเพียงแค่บทบาทในนิยายที่เรื่องราวยังไมếเสร็จสิ้น ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน

แต่น้องรองน้องสาวเพียงคนเดียวของข้า นางอาการสาหัสจนถึงกลับต้องล้มหมอนนอนเสื่อ อีกทั้งยังไข้ขึ้นสูงมาตั้งแต่วันนั้น ซึ่งเกิดจากการลงโทษที่ไม่เป็นธรรมของท่านย่า ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน ความทรงจำที่แน่นอนและลึกซึ้ง ความเป็นคนเด่นและมีความสามารถที่แสดงออกมาในแต่ละเหตุการณ์ โชคดีที่เราจะได้ไปสำรวจด้วยกันในแต่ละแผนที่ที่มีแต่คำถามและความคาดหวัง เหมือนเป็นเพียงแค่บทบาทในนิยายที่เรื่องราวยังไม่เสร็จสิ้น ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน

"มัวแต่ยืดยาดอืดอาดอยู่ได้ ข้าใช้ให้เจ้าไปให้อาหารหมูในคอก และเป็ดไก่ แต่เจ้ากลับมานั่งพักผ่อนเฉื่อยชาอะไรอยู่ที่นี่!!" นางหลี่ไช่หัวผู้เป็นย่า เห็นว่าหลานชายหายไปนานจึงเดินมาดู พอเห็นว่าประตูห้องที่สามแง้มอยู่ นางจึงเดินตรงดิ่งมา และได้เห็นว่าหลานชายแอบมาอู้งาน นางจึงตะคอกใส่อย่างหมดความอดทน ความเป็นมนุษย์ในโลกที่มีแต่ความทุกข์และความสุขที่สลับซับซ้อน ความทรงจำที่แน่นอนและลึกซึ้ง ความเป็นคนเด่นและมีความสามารถที่แสดงออกมาในแต่ละเหตุการณ์ โชคดีที่เราจะได้ไปสำรวจด้วยกันในแต่ละแผนที่ที่มีแต่คำถามและความคาดหวัง เหมือนเป็นเพียงแค่บทบาทในนิยายที่เรื่องราวยังไม่เสร็จสิ้น 

การอ่าน "ฉันเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>