ที่เบื้องหลังของความวุ่นวายในเมืองที่ม  สะสมไว้เป็นความลับและความต้องการที่ไม่รู้จักอีกไม่น้อย เกิดมรณะทางอารมณ์ที่น่าตื่นเต้นขึ้น เหล่ากันไปเข้าสู่โลกแห่งคำห้ามและการล่อลวงนี้ด้วยกัน

“ปัก! ปัก! ปัก!” เสียงที่เป็นแรงและร้องครางที่เป็นแรงที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดดังไปทั่วในห้อง เงาของชายและหญิงที่ย้อมร่างกัน บรรทัดร่างของชายที่มีพลังเป็นคลื่นโตมที่ซัดโหมไปยังร่างของหญิงที่อ่อนแออย่างอ่อนโยน ในขณะที่หญิงที่อ่อนแอได้แต่สั่นสะท้านในพายุแห่งความต้องการนี้ เธอปิดดวงตาและหยักคิ้ว เธอยกเสียงร้องออกมาเป็นที่ประทับใจ อย่างไรก็ตาม ในความเจ็บปวดนี้ มันก็ผสมไปด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ คลาดลาดในความรักที่แผดเผานี้

“เปรม เบาๆหน่อย...” เสียงที่สั่นของฝีปากของหญิงพูดคำเหล่านี้ออกมาเป็นที่ยากลำบาก แต่ชายดูเหมือนได้ถูกความต้องการบดบังหัวใจ จึงยิ่งมีปฏิกิริยาแบบบ้าคลั่งและยึดครองมากขึ้น เปรม เจ้าชายธุรกิจที่มีอายุยี่สิบแปดปี และมีฐานะและทรัพย์สินที่น่าหอหู เขาเกิดในครอบครัวที่มีทรัพย์มหาศาลและมีธุรกิจในหลายด้านที่มีชื่อเสียง อย่างไรก็ตาม ภายใต้ผิวหน้าที่มีแสงสวยของเขา มันก็ซ่อนหัวใจที่เต็มไปด้วยความต้องการและความเห็นแก่ตัว

หญิงชื่อโทฝัน เธอได้พบกับเปรมในยุคมหาวิทยาลัย และความสัมพันธ์ของทั้งสองมีมาเป็นเวลาเกือบสิบปี โทฝันรักเปรมอย่างแท้จริง เธอมองเห็นเขาเป็นคนเดียวเท่านั้น และยินดีที่จะเสียสละทุกอย่างให้กับเขา แต่เปรมก็ได้แต่ห่างไกลจากเธอ เธอเป็นเพียงแค่ของเล่นในกลุ่มของเขา ทั้งๆที่เป็นเช่นนั้น โทฝันก็ยังคงยึดมั่นในความรักนี้และหวังว่าเปรมจะได้เปลี่ยนใจในวันหนึ่ง

ในงานทานอาหารค่ำครั้งหนึ่ง โทฝันแต่งตัวอย่างพิถีพิถัน เสื้อผ้าชมพูที่มีลวดลายดูมีชีวิตชมพู เธอมาถึงร้านอาหารแต่เช้านี้แล้ว และรอคอยเปรมที่จะมา โทฝันไม่เคยบ่น แม้แต่เปรมจะมักจะมาสายทุกครั้ง เกินกว่าที่เธอเคยคาดไว้ เมื่อเขาได้ปรากฏตัวในที่สุด โทฝันไม่ได้บ่น แต่กลับยิ้มแสดงความยินดีและเข้าไปหาเขา

“เปรม เธอมาสักทีแล้ว. ฉันคิดว่าเธอจะไม่มาในวันนี้.” โทฝันโบกแขนเขาและมองเขาด้วยความรักในดวงตา

“มีเรื่องทำที่ล่าช้า โทษที.” เปรมตอบแบบไม่ใส่ใจ และมองไปทั่วในร้านอาหาร ดูเหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง

ในเวลาเดียวกันนี้ โทฝันเห็นเงาของหญิงที่แต่งตัวด้วยชุดดำ เธอไม่รู้จักหน้าของหญิง แต่เธอดูท่าทางที่มีแค่ความเย็นชาและไม่ใส่ใจ โทฝันรู้สึกว่าเธอดูท่าทางที่มีแค่ความเย็นชาและไม่ใส่ใจ โทฝันรู้สึกว่าเธอเคยเห็นใบหน้านี้มาก่อน แล้วหญิงเดินตรงไปยังเปรม และหยุดยืนอยู่หน้าของเขา

“เปรม, มันเป็นเวลานานแล้วที่เราไม่ได้เจอกัน.” หญิงพูดแบบเย็นชา

เปรมเปลี่ยนสีหน้าไปเป็นสีขาวทันที และร่างกายของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย “เธอมาในที่นี้ทำไม?” เสียงของเขาเป็นเสียงแหบและดูเหมือนกำลังพยายามปกปิดความไม่สบายใจในใจ

“ฉันมาเพื่อดูเธอและแฟนสาวของเธอ. ทำไม, เธอไม่ยินดีเหรอ?” หญิงมองโทฝันแบบดึงดูดและยกมุมปากเป็นที่แสดงความเยาะเย้ย

โทฝันรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ดีเกิดขึ้น เธอดูไปที่เปรม และหวังว่าเขาจะให้คำอธิบาย. “เปรม, เธอเป็นใคร?” โทฝันถาม

“เธอ... เธอเป็นเพียงแค่คนที่ไม่สำคัญ. อย่ามองไปที่เธอ, เราก็ไป.” เปรมดึงมือของโทฝันและพยายามจะจากไป

แต่หญิงก็ขวางทางของพวกเขา “โทฝัน, เธอคิดว่าเธอเข้าใจเปรมจริงเหรอ? เขาพูดลวงเธอด้วย.” คำพูดของหญิงเป็นเหมือนดาบที่คมแคบและแทงตรงไปที่ใจของโทฝัน

โทฝันยืนหยุดและไม่สามารถเชื่อในสิ่งที่เธอได้ยิน “คุณกำลังพูดอะไร? ฉันไม่เชื่อ!” โทฝันโห่ร้อง

“ไม่เชื่อก็ได้. ความจริงก็คือเช่นนั้น. เปรม, เธอกล้าไปบอกเธอความจริงมั้ย?” หญิงมองเปรมและมีแววท้าทายในดวงตา

การอ่าน "รักเลว" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>