เรื่องราวในนิยายมีอันอันเป็นหญิงในวังหลวงที่มีหน้าที่เป็นผู้จัดหานางในมาถวายยามค่ำคืนให้กับฝ่าบาทอินจิ๋น แม้อินจิ๋นจะมีอำนาจและบุคลิกที่โดดเด่น แต่ในเรื่องของหญิงในเขาให้อันอันมีบทบาทสำคัญในการเลือกและจัดการ นางในที่มาร้องไห้และอันอันถูกอินจิ๋นประณาม เนื่องจากอินจิ๋นมักจะมีคำบัญชาและท่าทีที่ไม่ค่อยมีเหตุผล องค์หญิงใหญ่ชิงซีจากแคว้นฉีเดินทางมาถวายเครื่องบรรณาการและอันอันเป็นคนที่มีบทบาทสำคัญในการประมวลผลและต้อนรับ โคลงนี้มีเนื้อหาที่ซับซ้อนและแสดงถึงอำนาจการเมือง ความเป็นผู้นำ และอันดับบทบาทของแต่ละบุคคลในวังหลวง
"ต่อไปอาจเป็นข้าที่ต้องเรียกเจ้าว่านายหญิงหากฝ่าบาทพึงใจเจ้า ทำให้เต็มที่ตั้งใจปรนนิบัติฝ่าบาท แค่นี้ที่ข้าอยาจะบอกไว้ ความจริงข้าอยากจะส่งพวกเจ้าเข้าไปทุกคน แต่พวกเจ้าต้องเข้าใจ ฝ่าบาทหากวันไหนเหนื่อยล้าหรือราชกิจมากหน่อยก็ไม่รับนางใน วันไหนทรงมีอากาศร้อนก็ไม่รับนางใน วันไหนที่ เมามายมากหน่อยก็ไม่รับนางใน มีเพียงวันที่อากาศหนาวหรือวันที่ดื่มสุราเพียงแค่ปลุกกำหนัด และ…"
จะบอกว่าหื่น …ก็กระดากปากวันไหนที่อินจิ๋นพบนางในคนไหนถูกใจเป็นพิเศษจะมากระซิบกับอันอันว่าคืนนี้ ส่งนางในคนนั้นเข้ามาให้เขา วันนั้นเป็นวันที่อันอัน ถอนหายใจแบบโล่งอกไม่ต้องคัดสรรนางในด้วยตัวเองให้ปวดขมอง
"พวกเจ้ายังไม่รีบขอบคุณนายหญิงอีก ได้ยินไหมรีบคุกเข่าขอบคุณนายหญิงเสีย นายหญิงเท่านั้นชี้เป็นชี้ตายพวกเจ้า"
ขันทีแอบสาวที่คอยฝึกทั้งกิริยามารยาทและเรื่องอย่างว่า พร้อมสอนวิธีปฏิบัติตัวในตำรากามสูตรจีบปากจีบคอพูด
"ขอบคุณนายหญิง พวกเราซาบซึ้งใจในเมตตาของนายหญิงยิ่งนัก"เปล่งเสียงแซ่ซ้องพร้อมกัน อันอันยิ้มแห้งๆ
"พวกเจ้าต้องเชื่อฟังนายหญิง เรื่องรู้ใจฝ่าบาทนายหญิงอันอันขึ้นชื่อว่ารู้ใจฝ่าบาทที่สุด อีกทั้งเรื่องบนแท่นนอนของฝ่าบาท พวกเจ้าถามนายหญิงได้ไม่มีปิดบัง"
การอ่าน "นางหน้าพระพักตร์ห้ามรักฝ่าบาท" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>