"เจ้าสาวฆ่าตัวตายแล้ว!" เสียงดังลั่นในแคว้นเป่ยฉินเมืองหลวงที่ประดับประดาด้วยโคมสีสันงดงาม บนท้องถนนยาวไปสิบลี้ เสียงหวีดร้องดังขึ้นเพราะเจ้าสาวเซียวลิ่งเยว่ถูกพบในเกี้ยวหงส์เหินนภาเคียงคู่มังกรทะยานฟ้าที่ใช้คนยกถึงแปดคน และมีเลือดแดงฉานหยดลงมาคราบเลือดที่คาดว่าเป็นของเธอ เจ้าสาวมีรอยกรีดลึกบนมือและเลือดไหลพุ่งกระฉูด พร้อมกับกริชอาบเลือดเล่มหนึ่งหล่นอยู่บนพื้น แม่นมและสาวใช้จึงรีบดึงเธอออกมาจากเกี้ยวและเรียกหมอหลวง

เซียวลิ่งเยว่รู้สึกเจ็บปวดและกำลังมีคนลากเธอ เธอรู้สึกว่ามีความเจ็บปวดถาโถมมาใส่ และกำลังมีคนลากเธอจากที่สะลึมสะลืออยู่ เธอค่อยๆได้สติขึ้นมาและรู้สึกปวดบิดขึ้นมาเป็นระยะๆ เธอเปิดผ้าคลุมหน้าออกและเห็นรอยแผลบริเวณข้อมือของตัวเอง และตอนนี้เลือดยังคงไหลออกมาไม่หยุด เธอเดาว่าตัวเองโดนวางยาและเจ้าของร่างเดิมถูกคนวางยา เพื่อปล่อยเลือดและลดฤทธิ์ยา เมื่อเธอรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ แต่มันก็สายเกินไปแล้ว เธอเพิ่งจะหยุดเลือดได้ แตฤทธิ์ยาในร่างกายก็ถาโถมออกมาอย่างหนัก เธอเกาะขอบเตียงเพื่อลุกขึ้นไปหาน้ำดื่ม แตขาทั้งสองข้างกลับอ่อนเปลี้ย แทบจะล้มลงบนพื้น

ในเวลานี้ เสียงคนโหวกเหวกโวยวายอยู่ด้านนอกก็ดังเข้ามา และเป็นเสียงของอ๋องอี้ เธอเป็นเจ้าบ่าวของเซียวลิ่งเยว่ เขาเดือดดาลและบีบคอเธอ เธอถูกบีบคอจนหายใจไม่ออก และยังถูกกดลงบนเตียงอีกด้วย เธอดิ้นรนขัดขืนและพูดว่า "ปล่อย….ปล่อยนะ!" เธอพยายามหาจุดตามเส้นลมปราณและออกแรงโจมตีเขาเขาถูกกดจุดจนล้มทั้งยืน เธอพยายามดิ้นรนออกจากการเกาะกุมของเขาและกระโดดลงไปอย่างไม่ลังเลใจ เธอโยนลูกที่เพิ่งคลอดให้กับเขาและกระโดดลงไป เซียวลิ่งเยว่เดินโซเซด้วยความอิดโรยอุ้มทารกอีกคนหนึ่งเดินออกมาจากป่า และหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับไปมองทางภูเขา เธอไม่ใครรู้ว่ามีลูกแฝดและเธอ "กระโดดหน้าผาฆ่าตัวตาย" ต่อหน้าผู้คน เพื่อให้ลูกที่เพิ่งจะคลอดเป็นหลักฐานที่แน่นหนาแล้ว และจากนั้นเธอก็จะสามารถเปลี่ยนฐานะได้ เธอกับลูกจะเป็นอิสระ และตัดขาดกับเขาได้สักที

ห้าปีต่อมา เซียวลิ่งเยว่กลับมาเมืองหลวงเพื่อหายารักษาโรคให้เป่ยเป่ย และตามหาลูกชายอีกคนของเธอ เธอเป็นแม่ทัพน้อยเว่ยเส้าหรงของแคว้นหนานเยี่ยน และมีชีวิตรอดมาถึงสองชาติ ได้มีโอกาสเกิดใหม่ คิดไม่ถึงว่าชาตินี้เธอจะได้เกิดมาเป็นพระชายาอี้ของแคว้นเป่ยฉิน แตเธอต้องหลบซ่อนจากอ๋องอี้เพราะเขาเกลียดชังเธอและตามจับเธมาตลอดเก้าเดือน ไม่เคยที่จะหยุดพักเลย เธอยังตั้งครรภ์ลูกแฝดและมีพิษตกค้างในร่างกายทำให้ร่างกายทรุดโทรมอย่างมาก เธอแค่อยากจะตัดสัมพันธ์กับเขา แตเรื่องจะบานปลายแบบนี้ เธอไม่คาดคิดเลยว่าเก้าเดือนที่ผ่านมานางสามารถหลบซ่อนอันตรายมาได้ แต่ช่วงใกล้ที่จะคลอดกลับเกิดเรื่องขึ้น

ในที่สุด เซียวลิ่งเยว่คลอดลูกแฝดออกมาอย่างปลอดภัย เธอเป็นเด็กชายทั้งสองคน เธอโอบกอดเด็กสองคนและหอมทั้งสองด้วย ใบหน้าซีดเผือดเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เธอยังไม่ทันได้ดีใจอะไรมากไปกว่านี้ จู่ๆ บริเวณปากถ้ำก็มีการเคลื่อนไหวดังมา เซียวลิ่งเยว่แฉลบมองและรู้ว่าจ้านเป่ยหานจะตามสุดความสามารถ ถ้าตายก็ต้องได้เจอศพ เธอคิดว่าเด็กทั้งสองคนไม่สามารถหลบๆซ่อนๆอยู่แบบนี้ได้ เธอจะต้องคิดหาวิธีทำให้จ้านเป่ยหานล้มเลิกตามหานางสักที

ในที่สุด เซียวลิ่งเยว่พบว่าจ้านเป่ยหานมาถึงเมืองหลวงและเธอพบกับหานหานและเป่ยเป่ยที่เป็นลูกของเธอและจ้านเป่ยหาน เธอแปลงโฉมและหลบซ่อนได้อยู่สองเดือนกว่า แต่พบว่าตัวเองตั้งครรภ์ซะก่อน และยังตั้งครรภ์ลูกแฝด เธอพบว่าหานหานและเป่ยเป่ยเป็นแฝดกัน และหานหานมองเห็นเธอแปลงโฉมและถามว่าเป็นทำไม เธออธิบายและหันไปมองเด็กทั้งสองคนกำลังกอดกัน เธอดูเหมือนเป็นคนมีความสุขและทำเป็นไม่เห็นสายตาต่อต้านของเป่ยเป่ย เธอทำปานเสร็จและหันกลับมาเจอเด็กทั้งสองคนกำลังกอดกัน เธอดอดขำไม่

การอ่าน "พลิกชีวิตชายาไร้ค่า อ๋องเทพสงคราม อย่าคิดเหิมเกริม" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>