เรื่องราวของสามแฝดเสี่ยวอิง เสี่ยวเอย และเสี่ยวต้า ซึ่งเป็นเด็กแฝดที่มีพี่ใหญ่ชื่อลู่เยียนและพี่สะใภ้ชื่อชีหนิง ทั้งสามแฝดมีชีวิตที่ยากลำบากและมักถูกพี่สะใภ้รังแกและใช้งานหนัก จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้พวกเขาพบว่าพี่สะใภ้ของพวกเขาเปลี่ยนไปและมีความเมตตาและรักต่อพวกเขาเป็นอย่างมาก
ในบทเรื่องนี้ พวกเด็กจะเผชิญกับอาการหิวโหยและความกลัว แต่พวกเขายังมีโอกาสที่จะได้รับความรักและการดูแลจากพี่สะใภ้ของพวกเขา ทั้งนี้เป็นเรื่องราวที่มีความหวานและท้าทายในเวลาเดียวกันและเป็นการแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของความรักและความเป็นญาติ
"โอ๊ย!!!" ชีหนิงใช้ตะเกียบตีมือน้อยๆ ของเขาทำให้เด็กหญิงแฝดอีกสองคนมองการกระทำชีหนิงด้วยความตกใจ
"ก่อนกินข้าวทุกครั้งพวกเจ้าทั้งสามต้องรักษาความสะอาดโดยการล้างมือเสียก่อนเพราะไม่รู้ว่ามือน้อยๆ ของพวกเจ้ามีเชื้อโรครึไม่ อาจทำให้ป่วยได้" ชีหนิงเอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วง
"แต่พวกเราใช้ตะเกียบคีบอาหารนี่นา" เสี่ยวต้าแย้งขึ้นมา
"ใช้ตะเกียบก็ช่างถึงอย่างไรพวกเจ้าต้องไปล้างมือจับตะเกียบ พี่สะใภ้เป็นห่วงสุขภาพพวกเจ้านะ"
"ขอรับ/เจ้าค่ะ" เจ้าหัวผักกาดทั้งสามยอมเชื่อฟังนางแต่โดยดีโดยการไปล้างมือแล้วค่อยมากินข้าว
นับแต่ชีหนิงฟื้นขึ้นมาเป็นคนละคนนิสัยนางก็เปลี่ยนไปอีกทั้งทำอาหารอร่อยด้วย ชีหนิงไม่กินอาหารพวกนี้นางมองสามแฝดกินอิ่มนางก็มีความสุขแล้ว
"อร่อยมากพี่สะใภ้" เสี่ยวอิงยิ้มจนเห็นฟันหลอ
"ข้าชอบมาก" เสี่ยวต้ากับเสี่ยวเอยเอ่ยพร้อมกัน
"พวกเจ้ารอเดี๋ยวข้าไปเอาผลไม้มาให้" เจ้าหัวผักกาดทั้งสามมองพี่สะใภ้เดินออกไปแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องครัว
ชีหนิงมาที่ห้องครัวนางจับกำไลสีดำชั่วพริบตาเดียวนางหายเข้าไปในกำไลสีดำ ไม่นานนักนางออกมาพร้อมกับส้มสามผล
"พี่สะใภ้มาแล้ว" เสี่ยวเอยเอ่ยขึ้นด้วยดวงตาทีาแพรวพราวมองส้มสีทองสามผลในถาด
"พวกเจ้ากอนคนละลูกแล้วกัน" ชีหนิงนั่งที่ตั้งเตี้ยสามแฝดหยิบส้มคนละลูกขึ้นมา เสี่ยวอิงกำลังจะปลอกส้มแต่ทว่านางวางไว้ในถาดชีหนิงมองเด็กน้อยคนนี้
เหตุใดจึงไม่กินส้ม!!!
"พี่สะใภ้ข้าเช็ดหน้าให้ท่าน" เสี่ยวอิงหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาจากสาบเสื้อแล้วเช็ดให้ชีหนิง แฝดพี่ทั้งสองคนมองด้วยความรัก ชีหนิงยิ้มหวานอย่างมีความสุข
"พี่สะใภ้คนนี้จะปลอกส้มให้พวกเจ้า"
การอ่าน "หญิงอ้วนทะลุมิติมาเป็นฮูหยินของขุนนางร้ายเลี้ยงน้องแฝด" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>