ในเรื่องนี้มีไป๋เซ่อและมู่ลี่หยางเป็นตัวตนที่สำคัญ ไป๋เซ่อเป็นหญิงสาวที่ไม่รู้จักตัวตนและมีอาการจำเสื่อม ส่วนมู่ลี่หยางเป็นเด็กกำพร้าที่มีพ่อหมอชื่อหมอมู่จางหมิ่นและมีพี่น้องหลายคนในบ้านเดียวกัน

ไป๋เซ่อฟื้นตัวขึ้นหลังจากที่ได้รับการดูแลจากมู่ลี่หยางและหมอมู่จางหมิ่น เธอไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครและไม่รู้ชื่อของตัวเองเช่นกัน เธอต้องพยายามค้นหาคำพูดและความทรงจำที่หายไป สักพักเด็กหญิงชื่อหงเซ่อที่เป็นน้องสาวของมู่ลี่หยางเข้ามาพูดคุยและช่วยไป๋เซ่อค้นหาชื่อของเธอเอง จนได้ชื่อไป๋เซ่อในที่สุด

มู่ลี่หยางพบไป๋เซ่อที่นอนอยู่ในห้องของเขาและประหลาดใจว่าเธอเป็นใครและทำไมถึงอยู่ที่นี่ เขาพยายามให้กำลังใจเธอและช่วยเหลือเธอในหลายๆ ด้าน เช่นการซื้อเสื้อผ้าและหาแผลบาดเจ็บที่มีอยู่ในร่างกายของเธอ

ในบ้านมีเด็กกำพร้าและหมอหลายคน ทุกคนช่วยกันดูแลบ้านและกันเอง เธอพบว่าตัวเองไม่ชอบแสงแดดมากเกินไปและไม่ชอบกลิ่นของบ้าน แต่เธอก็ยังพยายามช่วยเหลือเด็กๆ และทำงานในบ้าน

เรื่องราวมีเนื้อหาและอารมณ์แบบโรแมนติกและมีชีวิตประจำวัน มีอาการที่ผิดปกติของไป๋เซ่อและความทรงจำที่หายไปเป็นสิ่งที่น่าสนใจและเพิ่มความลึกลับให้กับเรื่องราว ความสัมพันธ์ระหว่างไป๋เซ่อและมู่ลี่หยางและความช่วยเหลือและการเข้าใจของทุกคนในบ้านเป็นสิ่งที่ทำให้เรื่องราวมีความอบอุ่นและเป็นมิตร การพัฒนาการของไป๋เซ่อและการค้นหาชื่อของเธอเองเป็นเส้นทางสำคัญในเรื่องราวและทำให้ผู้อ่านต้องการทราบว่าเธอจะพบความจริงและรู้จักตัวเองได้อย่างไรในที่สุด

การอ่าน "พรานพิทักษ์หัวใจ" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>