เรื่องราวเปิดฉากด้วยตัวละครหลักถูกแพทย์บอกว่าเป็นมะเร็งกระเพาะอาหารระยะสุดท้าย ซึ่งไม่มีทางรักษาแล้ว อย่างไรก็ตาม ตัวละครหลักไม่มีความเศร้ามากนัก เนื่องจากหลังจากพ่อแม่เสียชีวิตเมื่ออายุแปดขวบ พี่ชายของเขาก็เต็มไปด้วยความเกลียดชัง และมอบความรักและความอ่อนโยนให้กับน้องๆ ของเขาทั้งหมด พี่ชายของเขาแม้กระทั่งถามเขาอย่างโหดเหี้ยมว่า "ทำไมคนที่ตายไม่ใช่เจ้า?" ในตอนนี้การที่เขาจะต้องจากไป ก็ทำให้พี่ชายของเขาได้สมใจ

ตัวละครหลักกลับมาที่ห้องเช่าและพบว่ามีโทรศัพท์ที่ไม่ได้รับและข้อความที่ยังไม่อ่านมากมาย มีทั้งจากครูประจำชั้นในโรงเรียนมัธยมปลาย และจาก "จันทร์" "จันทร์" เป็นน้องสาวของพี่ชายของเขา แต่เธอเรียกพี่ชายของเขาว่า "ฟ้าผ่า" ซึ่งเธอมักจะเรียกเขาว่า "พี่ชาย" ด้วยความน่ารัก ขณะที่เขากำลังเตรียมที่จะตรวจสอบข้อความ อาการคลื่นไส้ก็เกิดขึ้นอย่างฉับพลัน เนื่องจากไม่ได้ทานอาหารวันก่อน แม้จะไม่มีอะไรให้อาเจียน แต่ความรู้สึกที่ไม่สบายนั้นไม่สามารถทนได้ สุดท้ายเขาถึงอาเจียนออกมาเป็นเลือด และล้มลงข้างโถส้วม

เมื่อนึกถึงวันสำเร็จการศึกษาในฤดูร้อนที่ร้อนระอุ ซึ่งเป็นวันที่ตัวละครหลักไม่อยากจะพูดถึงมากที่สุดในชีวิตของเขา อาการผิดปกติของร่างกายในตอนนี้เหมือนจะมาจากประสบการณ์ต่างๆ ในช่วงมัธยมปลาย ทุกครั้งที่คิดถึง มันก็ทำให้ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน หลังจากพักหายใจอยู่สักครู่ เขาจึงสงบลง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อปฏิเสธบางสิ่ง แต่ก็สังเกตเห็นรายงานการตรวจสุขภาพบนโต๊ะ ทำให้เขาต้องคิดไตร่ตรอง

เมื่ออายุสิบแปดปี พี่ชายของเขาได้ไล่เขาออกจากบ้าน การจะพบพี่ชายของเขาในตอนนี้เป็นเรื่องที่ยากมาก แต่การรวมตัวของเพื่อนร่วมชั้นในครั้งนี้ พี่ชายของเขาจะต้องมาร่วมงานพร้อมกับ "จันทร์" ซึ่งเป็นโอกาสเดียวที่เขาจะได้พบพี่ชายของเขา ดังนั้นเขาจึงรวบรวมความกล้า อดทนต่อความไม่สบาย และสอบถามเวลาและสถานที่จากครูประจำชั้น แล้วใส่รายงานการตรวจสุขภาพลงในแฟ้ม คิดว่าพี่ชายของเขาอาจรู้สึกสบายใจเล็กน้อยในวันที่พิเศษนี้

ตัวละครหลักเดินทางมาที่ร้านอาหารตามนัดหมาย แต่พบว่างานรวมตัวได้เริ่มต้นไปแล้ว เขาเห็นพี่ชายของเขากำลังปอกกุ้งให้ "จันทร์" ทำให้เขาเกิดความโกรธขึ้นทันที เพราะพี่ชายของเขาเป็นภูมิแพ้กุ้ง เมื่อก่อนเขาชอบกินกุ้ง และมักจะอ้อนวอนให้พี่ชายของเขาช่วยปอก แม้ว่าพี่ชายของเขาจะไม่เต็มใจแต่ก็ยอมทำให้ แต่หลังจากพ่อแม่เสียชีวิตทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป

ในเวลานั้น การหัวเราะและการสนทนาระหว่างแขกทุกคนหยุดลง คนทุกคนมองเขาด้วยสายตาที่แปลกประหลาด พี่ชายของเขาไม่ยกหัวขึ้น แต่เสียงหายใจที่หนักหน่วงของเขาก็เพียงพอที่จะแสดงถึงความเกลียดชังของเขา ตัวละครหลักรู้สึกหายใจไม่ออก "จันทร์" ยืนขึ้นและเดินมาที่เขาพูดว่า "พี่สาว เราคิดว่าพี่จะไม่มา" ตัวละครหลักมองหาคำตอบจากครูประจำชั้นที่เขาได้แจ้งและยืนยันเวลาหลายครั้ง แต่ครูประจำชั้นกลับหลบสายตาไปด้วยความผิดใจ "จันทร์" เห็นแบบนั้น ตาเธอก็แดงขึ้น เธอพูดด้วยเสียงสะอื้นว่า "พี่สาว วันนี้เป็นวันรวมตัวของเพื่อน อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะ อย่าทำให้ทุกคนไม่สบายใจ" ก่อนที่ตัวละครหลักจะได้ตอบ "จันทร์" ก็ร้องไห้ขึ้นมาเสียก่อน "พี่สาว ทำไมพี่มาสายแล้วยังจะโกรธอีก"

ในวินาทีนั้น ตัวละครหลักเหมือนจะเข้าใจมากมาย ในช่วงมัธยมปลาย ครูประจำชั้นและ "จันทร์" มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิด และมักจะเชื่อฟังคำพูดของ "จันทร์" เมื่อตัวละครหลักหันไปมอง "จันทร์" เพื่อจะตั้งคำถาม "จันทร์" ก็ร้องไห้ขึ้นมาก่อน "พี่สาว วันนี้เป็นวันรวมตัวของเพื่อน อย่าทำอย่างนี้เลยนะคะ อย่าทำให้ทุกคนไม่สบายใจ" ตัวละครหลักยังไม่ทันได้พูดอะไร "จันทร์" ก็พาเขาไปเป็นคนที่ทำลายบรรยากาศ

เดิมที พ่อของ "จันทร์" และพ่อแม่ของตัวละครหลักเสียชีวิตในอุบัติเหตุรถชนคันเดียวกัน "จันทร์" ถูกแม่ทอดทิ้งเพราะแม่ของเธอแอบมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น "จันทร์" มาอยู่ที่บ้านของตัวละครหลัก จากนั้น "จันทร์" ก็ใช้ความสงสารของพี่ชายของเธออยู่เสมอ ในการโต้เถียง พี่ชายของเธอมักจะเอียงไปทาง "จันทร์" ในการเล่น พี่ชายของเธอมักจะปกป้อง "จันทร์" ในการออกไปข้างนอก พี่ชายของเธอมักจะจับมือของ "จันทร์" พี่ชายของเขาค่อยๆ โทษตัวละครหลักว่าเป็นสาเหตุของอุบัติเหตุนั้น และตัวละครหลักเองก็กลายเป็นคนที่พี่ชายของเขาเกลียดชังมากที่สุด

ในตอนที่ชีวิตใกล้จะจบลง ความขัดแย้งระหว่างตัวละครหลัก พี่ชายของเขา และ "จันทร์" จะพัฒนาไปอย่างไร? ความบาดหมางในอดีตจะสามารถได้รับการแก้ไขในช่วงเวลาสุดท้ายหรือไม่? นวนิยายเรื่องนี้จะนำคุณเข้าสู่โลกที่เต็มไปด้วยความรัก ความเกลียดชัง และการดิ้นรนของมนุษยชาติ โปรดติดตามต่อไป

การอ่าน "แสงสุดท้ายของฉัน ขอแลกความอบอุ่นของพี่ชาย" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>