งานเลี้ยงฉลองวันคล้ายวันเกิดอดีตมาเฟียชื่อดังของอิตาลี ที่คลุมพื้นที่กว่าสามเมือง คือ มิลาน โรม และเกาะซิซิลี แน่นอนว่านั้นไม่ใช่งานธรรมดาเลยนะ. งานนี้ถูกจัดขึ้นในโรงแรมหรูกลางกรุงโรม และเนื่องจากเจ้าของงานเป็นมาเฟีย ดังนั้น แขกที่มาร่วมงานเกินครึ่งเป็นมาเฟียที่มาจากหลายที่หลายทาง และมีระดับชั้นต่างๆ ก็ไม่ประหลาดใจเลยที่บอกได้ว่า มาเฟียแต่ละคนที่มาร่วมงานนั้น ค่อนข้างหลากหลายทั้งในด้านที่มาจากและในด้านระดับชั้นด้วย.

ในกลุ่มมาฟีียที่มาร่วมงานนี้ มีคนหนึ่งชื่อว่ามาร์โก้. เขาไม่เพียงแต่เป็นมาเฟีย แต่ยังเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จหลายอย่างของมารูแอล เดอมาร์ชี ซึ่งเป็นเจ้าของงานในวันนั้นด้วย. ก่อนที่เขาจะหันหลังจากวงการนี้หลังจากภรรยาคลอดลูก เขาอยากใช้ชีวิตแบบสงบมากขึ้น โดยอยู่กับครอบครัวของตัวเอง.

หลังจากมาร์โก้เดินเข้าไปในงานไม่ถึงหนึ่งนาที เอาล่ะคราวนี้ เรามาถึงจุดที่จะพูดถึงหญิงสาวที่มีร่างระหง่านและเป็นคนสำคัญในเรื่องนี้. นาราลักษณ์ เธอเป็นหญิงสาวอายุยี่สิบเจ็ดปี และในทันทีที่เธอเดินเข้ามาในงาน ด้วยท่าทางสง่างามของเธอ ทำให้ทุกคนมองมายังเธอเป็นตาเดียว. เธอสวมชุดราตรีแบบเกาะอกสีแดงเพลิงที่สวยงามมากและสวมไปกับสีผิวขาวนวลเนียนของเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ. เครื่องหน้าเธอไม่ได้แต่งจัดจ้านมากนัก แต่เพียงแต่งบางเบาเท่านั้นแต่ก็สวยจับใจอยู่ดี. เส้นผมของเธอเป็นลอนคลื่นพลิ้วไหวตามแรงเดินของเธอ ทำให้ดวงหน้าเธอมีเสน่ห์เพิ่มมากขึ้นอีก.

อันโตรเนียลเล่ เดอมาร์ชี ลูกชายเพียงคนเดียวของมารูแอล เธอเป็นหนึ่งในสายตาที่มองไปยังนาราลักษณ์หรือนารา เธอเป็นลูกสาวบุญธรรมของมาร์โก้. ในวินาทีนี้ เขารู้สึกว่าในห้องนี้มีเพียงแค่เขาและเธอเท่านั้น. สายตาของเขาไม่มองไปที่ใดอื่นเลยที่ไม่ใช่ร่างงามของเธอที่ย่างเท้ามาไปยังโต๊ะที่เขานั่งอยู่. เขามองเธอนิ่งงันราวกับถูกมนตราเสริมให้มอง เธอไม่เพียงแต่สะกดสายตาของเขา แต่ยังสะกดหัวใจเขาอีกด้วย.

"โอ้...พระเจ้า" อันโตรเนียลเล่ครางในใจของเขา. เมื่อเห็นรอยยิ้มบนดวงหน้าหญิงสาวที่เปรียบเสมือนแม่มด เธอยิ้มสวยมาก สวยงามที่สุด รอยยิ้มนั้นส่งเสริมให้รูปหน้าเธองดงามจับจิตจับใจ หัวใจของเขาเต้นแรงหนักกว่าเดิม และยิ่งเพิ่มความรู้สึกคล้ายมีศรรักปักกลางใจ เขาไม่ได้ปักธรรมดาปักลึกแต่ก็ถือว่าสักทีได้เกิดความรู้สึกแบบนี้ที่ใกล้เคียงกับความรักที่เป็นไปได้.

ความรู้สึกนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับอันโนเนียลเล่ และเขาไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นด้วยเช่นกัน เพราะเขาไม่เชื่อในรักแรกพบเลย. ในความคิดของเขา ไม่มีคำว่ารักแรกพบอยู่ในสาระของเขาเลย. แต่ในเวลานี้ความรู้สึกนั้นอยู่ในหัวใจเขาแล้ว. รักแรกพบ... รักที่ต้องได้ครอบครอง...

สองเดือนต่อมา

สีหน้ามาร์โก้เต็มไปด้วยความหนักใจ. สายตาของบุรุษอายุหกสิบสามปีมองดูกระดาษในมือแล้วถอนหายใจพรืดยาว เหมือนเป็นการระบายความกลัดกลุ้มและความทุกข์ในใจของเขา. กระดาษแผ่นนั้นเป็นสัญญาเงินกู้ที่มีมูลค่าสูงถึงสามสิบล้านยูโร ไม่ใช่จำนวนเงินเล็กๆ แน่นอน มันมากเกินกว่าที่เขาจะหามาใช้หนี้ได้ แต่เขาก็ต้องใช้เงินนี้ภายในหนึ่งเดือน. หนึ่งเดือนกับเงินสามสิบล้านหกแสนยูโรวมดอกเบี้ยสะสม.

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่มาร์โก้จะหาเงินจำนวนนี้มาให้เจ้าหนี้ได้. หากถามว่าเขานำเงินจำนวนมากนี้ไปทำอะไร เป็นคำถามที่ทำให้ชายวัยเกษียณยิ่งเจ็บช้ำ. เขากู้เงินมาเฟียคนหนึ่งเพื่อนำไปต่อยอดธุรกิจกับเพื่อน. ในตอนแรก ก็เป็นไปด้วยดี แต่ต่อมาเขากลับถูกเพื่อนคนนี้โกง. นอกจากจะเสียเงินที่ลงทุนไปแล้ว ยังต้องแบกรับหนี้สินอีก. ครั้นเขาจึงไปหายืมมาจ่ายหนี้ก้อนนี้ซึ่งก็ยิ่งเพิ่มหนี้ของเขามากขึ้น และคงไม่มีใครให้เขายืมเงินมากขนาดนี้ด้วย.

ความกลัดกลุ้มนี้เกิดขึ้นมาหลายวันแล้ว. มาร์โก้ไม่ได้บอกเรื่องนี้ให้ครอบครัวรู้ เพราะเขาไม่อยากให้ทุกคนทุกข์ไปกับตัวเอง. เขาพยายามหาทางออกเอง แต่ทางที่จะพ้นจากความทุกข์นั้น คือต้องหาเงินจำนวนสามสิบล้านหกแสนยูโรมาจ่ายหนี้สิน. ถึงแม้ว่าเขาจะหาได้เขาก็ต้องเป็นหนี้เจ้าใหม่ซึ่งก็จะออกมารูปเดิมเหมือนเดิม.

ถ้าเขาจะขายทรัพย์สินที่มีอยู่เพื่อใช้หนี้ มันก็ไม่เพียงพอ. ถ้าคิดคร่าวๆ หากขายทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นบ้าน รถยนต์ และกิจการเล็กๆ ของตัวเองก็ได้เพียงยี่สิบล้านยูโร ซึ่งก็ไม่พอ. และถ้าเขาไปขายทุกอย่างที่มีเพื่อใช้หนี้ 

การอ่าน "ภรรยาไร้ใจ" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>