"อ้วนเป่าเจ้าทำดีมาก กลับจวนแล้วข้าจะเลี้ยงเนื้อเท่าที่เจ้าต้องการ"

ในวัดเชิงเขาแห่งนี้ ที่มีบ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์อยู่ เจ้าอ้วนเป่าตัวอ้วนโตโทนและมีหัวใจดี เจ้าอวนที่มุมแห่งมืดแห่งหนึ่งของวัดเชิงเขา โตเต็มที่และมีพลังที่ไม่แพ้กัน แม้ว่าเขาจะไม่รู้จักความหลากหลายของโลกนอกแต่เขาก็มีความซื่อสัตย์และความอ่อนโยนในตัวเอง เจ้าอ้วนเป่ามักจะเป็นคนที่ทำตามคำสั่งและมีความภักดีต่อผู้อื่นได้อย่างดี ในที่สุดเขาก็กลับมาอยู่ในวัดเชิงเขาแล้ว และเจ้าจื่อรั่วอิงก็ได้พบเจอเขาและได้พูดคุยกันในที่นี่

"ขอบคุณคุณหนูขอรับ คราวนี้บ่าวยอมตัดผมโกนหัวเนรคุณบิดามารดาเพื่อคุณหนูเลยนะขอรับ เป็นการแสดงความภักดีที่มีต่อคุณหนูเพียงผู้เดียว"

เจ้าอ้วนเป่าตอบกลับในเสียงที่แสดงความยินดีและความภักดี เจ้าอ้วนเป่าต้องการแสดงให้เจ้าจื่อรั่วอิงเห็นว่าเขามีความตั้งใจและความอ่อนโยนในตัวเอง เจ้าอ้วนเป่าพยายามยืนยันว่าเขาได้ทำตามคำสั่งของเจ้าจื่อรั่วอิงและเป็นการแสดงความภักดีที่มีต่อเจ้าจื่อรั่วอิงเพียงผู้เดียว เจ้าอ้วนเป่าต้องการให้เจ้าจื่อรั่วอิงมั่นใจและเชื่อใจในตัวเขา

"อ้วนเป่า เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเจ้าเป็นเด็กกำพร้าข้างถนนไม่รู้บิดามารดาของตนคือใคร ชีวิตเจ้ามีเพียงข้าที่เปรียบเสมือนบิดามารดาที่รับเด็กข้างถนนเช่นเจ้ามาดูแลเลี้ยงดูจนตัวอ้วนเช่นนี้ ดังนั้นอย่าลืมว่าเจ้าไม่มีพ่อแม่ให้เนรคุณ อย่าคิดมากเรื่องนี้อีก"

เจ้าจื่อรั่วอิงบอกอ้วนเป่าว่าเขาควรจะมองเห็นความจริงและไม่ควรคิดมากเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่มีประโยชน์ เจ้าจื่อรั่วอิงพยายามบอกให้อ้วนเป่าฮู้ว่าเขาไม่มีพ่อแม่และไม่มีใครให้ความรักและความเอื้อมมือแบบที่เขาคาดหวัง เจ้าจื่อรั่วอิงบอกอ้วนเป่าว่าเขาควรจะมองเห็นความจริงและไม่ควรคิดมากเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่มีประโยชน์ เจ้าจื่อรั่วอิงพยายามบอกให้อ้วนเป่าฮู้ว่าเขาไม่มีพ่อแม่และไม่มีใครให้ความรักและความเอื้อมมือแบบที่เขาคาดหวัง

"บ่าวลืมไปขอรับ หากไม่มีคุณหนูบ่าวคงตายด้วยความหิวไปแล้ว คุณหนูเช่นนั้นบ่าวขอเรียกคุณหนูว่า ท่านแม่ สักครั้งได้หรือไม่ขอรับ เพื่อเป็นการสำนึกบุญคุณของคุณหนูที่เมตตาบ่าว"

อ้วนเป่าตอบกลับในเสียงที่แสดงความยินดีและความภักดี อ้วนเป่าต้องการแสดงให้เจ้าจื่อรั่วอิงเห็นว่าเขามีความตั้งใจและความอ่อนโยนในตัวเอง อ้วนเป่าพยายามยืนยันว่าเขาได้ทำตามคำสั่งของเจ้าจื่อรั่วอิงและเป็นการแสดงความภักดีที่มีต่อเจ้าจื่อรั่วอิงเพียงผู้เดียว อ้วนเป่าต้องการให้เจ้าจื่อรั่วอิงมั่นใจและเชื่อใจในตัวเขา

"อ้วนเป่า ข้าจะเป็นแม่เจ้าได้อย่างไร ข้าสาวเพียงนี้ งามเพียงนี้ ทั้งยังโสดซิง ไม่ต้องคิดจะเรียกข้าว่าท่านแม่อีก"

เจ้าจื่อรั่วอิงตอบกลับในเสียงที่แสดงความยังไม่พร้อมและความไม่ชินใจ เจ้าจื่อรั่วอิงบอกอ้วนเป่าว่าเธอไม่สามารถเป็นแม่ของเขาได้ เจ้าจื่อรั่วอิงย้ำว่าเธอเป็นสาวที่โสดและมีความงดงาม เจ้าจื่อรั่วอิงบอกอ้วนเป่าว่าเขาควรจะหาคำเรียกอื่นแทนและไม่ควรเรียกเธอว่า "ท่านแม่" อีกต่อไป

"คุณหนูซ่อนตัวอยู่ในนี้ก่อนนะขอรับ อีกไม่นานท่านอ๋องคงจะเสด็จถึงแล้ว บ่าวจะไปเตรียมตัวต้อนรับท่านอ๋องอยู่ด้านนอก ปกติจะมีองครักษ์เข้ามาสำรวจบริเวณนี้แต่ตรงจุดนี้บ่าวได้ทำที่ซ่อนเอาไว้เป็นพิเศษ รับรองว่าต้องลอดพ้นสายตาองครักษ์ได้แน่นอน"

อ้วนเป่าตอบกลับในเสียงที่แสดงความยินดีและความภักดี อ้วนเป่าต้องการแสดงให้เจ้าจื่อรั่วอิงเห็นว่าเขามีความตั้งใจและความอ่อนโยนในตัวเอง อ้วนเป่าพยายามยืนยันว่าเขาได้ทำตามคำสั่งของเจ้าจื่อรั่วอิงและเป็นการแสดงความภักดีที่มีต่อเจ้าจื่อรั่วอิงเพียงผู้เดียว อ้วนเป่าต้องการให้เจ้าจื่อรั่วอิงมั่นใจและเชื่อใจในตัวเขา

ที่วัดเชิงเขาแห่งนี้เป็นอารามหลวงที่มีบ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ ลี่หมิงอ๋องเป็นบุรุษที่นางหมายตาคิดจับเป็นสามี จึงได้ให้อ้วนเป่าไปสืบข่าวของเขาโดยละเอียด จนกระทั่งได้รู้ว่าเพราะศึกครั้งสุดท้ายทำให้เขาถูกวางยาพิษ เพื่อรักษาตัวเขาจึงต้องมาแช่น้ำพุศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้เป็นประจำ แผนชั่วของจื่อรั่วอิงคือส่งคนมาบวชเพื่อหาทางให้นางได้ใกล้ชิดท่านอ๋อง ด้วยเจ้าอ้วนเป่าเป็นบุรุษตัวขาวอ้วน ยังไร้วรยุทธ์ ท่าทางซื่อ ๆ ยังเป็นคนยิ้มเก่งจึงทำให้ทางวัดยอมให้เขาบวช

อ้วนเป่าอาศัยอยู่ที่นี่ด้วยความอดทนเพราะต้องกินอาหารเจจนร่างกายผอมลงไปมากนานถึงสามเดือน กระทั่งพระรูปเดิมที่คอยดูแลน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ได้ล้มป่วย อ้วนเป่าของนางจึงมีโอกาสเข้ามาดูแลน้ำพุศักดิ์สิทธิ์และเริ่มทำที่ซ่อนตัวให้นางในที่สุด

จื่อรั่วอิงคิดถึงชะตาชีวิตตัวเอง ชาติก่อนนางเป็นสาวงามแห่งคณะกายกรรมอันมีชื่อเสียงโด่งดัง ตระเวนออกแสดงไปทั่วโลก คาดไม่ถึงว่าจะต้องมาตายเพราะถูกวิ่งราวโทรศัพท์ไอโฟนรุ่นล่าสุดที่นางลงทุนต่อแถวไม่กินไม่นอนข้ามคืนเพื่อซื้อมันมาอย่างยากลำบาก แต่นางใช้งานมันได้เพียงวันเดียวก็ถูกโจรร้ายวิ่งราวเสียแล้ว นางติดตามโจรกระทั่งถึงตัวมันคาดไม่ถึงว่ามันจะมีมีดด้ามยาวแทงกะซวกนางครั้งเดียวตัดขั้วหัวใจตายทันใด เมื่อวิญญาณออกจากร่างนางยังมองไอโฟนในมือไอ้โจรชั่วนั่นอย่างเจ็บแค้น และต้องหลั่งน้ำตาแทบเป็นสายเลือดด้วยความเสียดาย นั่นมันเงินเก็บของนางตลอดหลายเดือนและการอดหลับอดนอนเพื่อต่อแถวซื้อมันเชียวนะ

แต่แล้วความดีของนางยังคงพอมีบ้างเนื่องจากนางเคยบวชเป็นแม่ชีถึงเจ็ดภพเจ็ดชาติ ท่านเทพสวรรค์จึงให้โอกาสนางได้ใช้ชีวิตที่ดีมีความสุขสมบูรณ์อีกครั้ง ด้วยการส่งมาอยู่ในร่างของคุณหนูจื่อรั่วอิงและยังบอกกับนางว่า จะมอบผู้ชายหล่อบ้านรวยสายเปย์ใจดีให้เป็นคู่ชีวิต นางถูกส่งให้เข้ามาอยู่ในร่างของจื่อรั่วอิงเมื่อเด็กน้อยอายุหกขวบและตายเพราะพิษไข้ ยามนั้นวิญญาณของนางจึงเข้ามาสวมแทนที่

ทว่าอยู่ในร่างนี้มาจนอายุสิบเจ็ดปีแทนที่จะได้เจอผู้ชายหล่อ บ้านรวยสายเปย์ตามคำของท่านเทพ นางกลับไปถูกตาต้องใจซื่อจื่อจอมเสเพลเมียยั้วเยี้ยคนหนึ่ง เพราะเขาเป็นหลานของฝ่าบาทพระองค์จึงอนุญาตให้แต่งงานได้ แม้ว่าจะไม่ประทานสมรสเป็นเรื่องเป็นราวแต่คำอนุญาตนั้นก็กำลังมัดตัวนางให้แต่งงานเป็นเมียน้อยคนอื่น หรือว่าท่านเทพจะลืมสัญญาที่ให้นางเอาไว้ แต่นา

การอ่าน "ย้อนเวลามาเป็นพระชายาของท่านอ๋องตาบอด" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>