"ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!" เสียงคำรามด้วยความโกรธที่ดังขึ้นมาอย่างทันใด ทำให้ผมสะดุ้งตื่นและกระโดดขึ้นจากเตียงทันที เสียงนั้นดังไปทั่วห้อง เสียงมันดังเพราะมันเต็มไปด้วยความโกรธที่อาละวาด สโรชา โตของผม เธอโกรธเพราะเห็นสถานการณ์ที่ผมเป็นฝ่ายหนึ่งอยู่ในห้องนี้ที่มีแต่ความสับสนและความผิดหวัง สโรชาเป็นคนที่มีความรักและความหวังในแต่งงานของเรา แต่ตอนนี้ เธอถูกทำให้เสียใจและอับอายไปทั้งหมด

ผมพยายามหยุดและมองไปที่ใบหน้าของเธอ เธอมองผมด้วยสายตาที่แสดงออกมาเป็นความไม่เชื่อและความโกรธ สีหน้าของเธอดูแคบและมีเส้นใยแตกหัก เธอโบกมือและชี้ไปที่อีกด้านของเตียง เธอพูดด้วยเสียงที่ดังและแสดงออกมาเป็นความโกรธและความอับอาย "เกิดอะไรขึ้น? คุณไม่รู้ตัวหรือไง?" เธอทำมุมมองที่มันมีแรง เธอไม่อยากเชื่อในความไม่รู้ของผม เธอต้องการคำอธิบายที่ชัดเจนและแท้จริง

ผมขมับที่ปวดจากความง่วงและความไม่แน่นอนในสมองของผม มองไปที่เธอด้วยสีหน้างงและความไม่เข้าใจ "คุณไม่รู้ตัวหรือไง?" เธอพูดอีกครั้ง เธอทำเสียงดังและแสดงออกมาเป็นความโกรธและความอับอาย เธอชี้ไปที่อีกด้านของเตียง เธอพูดด้วยเสียงที่ดังและแสดงออกมาเป็นความโกรธและความอับอาย "ถึงตอนนี้คุณยังจะแก้ตัวอีกเหรอ?" เธอโบกมือและชี้ไปที่อีกด้านของเตียง เธอพูดด้วยเสียงที่ดังและแสดงออกมาเป็นความโกรธและความอับอาย

ผมมองตามทิศทางที่เธอชี้ไป และเห็นผู้หญิงเปลือยกายคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง คำถามในสมองของผมระเบิดออกมาแบบไม่มีคำตอบ เธอคือใคร? ทำไมเธอนอนอยู่ข้างๆ ผม? ผมพยายามนึกถึงเหตุการณ์ก่อนที่จะหลับไป แต่เห็นได้ชัดว่าผมนึกไม่ออก ในขณะที่ผมกำลังคิด เสียงร้องของผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆ ผมดังขึ้นมาเบาๆ เธอเปิดตาและหันหน้ามาหาผม เธอมีใบหน้าที่มันมีความง่วงและความไม่แน่นอน เธอเป็นมุกตาภา เพื่อนสนิทของภรรยาผม แต่ทำไมเธอนอนอยู่กับผม?

มุกตาภาเหมือนจะได้รับความกระทบกระเทือนอย่างหนัก เธอน้ำตาไหลออกมาก่อนที่จะพูดว่า "เมื่อวานดูเหมือนว่าพวกเราจะดื่มมากไป มึนๆ เบลอๆ ก็เลย… ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเลย!" เธอตื่นตระหนกจนตัวสั่น เธอพูดด้วยเสียงที่มันมีความง่วงและความไม่แน่น

การอ่าน "พลิกล็อครักนอกใจ ผมจะกลับมาแก้แค้นเมียที่ร้ายกว่า" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>