ในห้องนอนเล็กๆ ยามเช้า มีร่างหญิงสาวอรชร นั่งมองภาพสะท้อนในกระจกสีทองขุ่นมั่ว อย่างอ่อนเพลียและแปลกใจ "เฮ้อ... 5ปีแล้วสินะ" นางบ่นพึมพำกับตัวเอง ในใจมีความคิดที่ผสมผสานไปที่ความหลากหลายของชีวิตและสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาผ่านมา 5 ปีนี้

ย้อนกลับไปเมื่อ5ปีก่อน นิดา เพิ่งเรียนจบ เธอนำเงินเก็บที่สะสมมาตอนสมัยเรียน เพื่อมาเที่ยว ก่อนเข้าสู่ชีวิตการทำงาน คงไม่มีเวลามาเที่ยว นิดา มีความหวังและความตื่นเต้นในใจของเธอเกี่ยวกับการได้เดินทางและสำรวจโลก สมัยนั้นเธอคิดว่าตอนที่ยังไม่มีภาระและคำสั่งจากงาน เธอจะได้สัมผัสกับความงามและประหลาดใจของสถานที่ต่างๆ เธอกำลังเป็นคนที่มีความเป็นมิตรและความคิดบวกเกี่ยวกับชีวิตและความที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

ระหว่างเดินอยู่ในกลุ่มทัวร์ใน พิพิธภัณฑ์แห่งชาติจีน หนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกนี้ได้เก็บรักษาสิ่งสะสมอันทรงคุณค่าและโบราณวัตถุต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเครื่องใช้ทำจากสำริด กระเบื้องหายาก งานฝีมือจากหยก และงานศิลปะ ระหว่างชื่นชมของสวยๆ งามของเครื่องประดับ เธอสะดุดขาตัวเองล้ม พอตื่นขึ้นมากก็มาอยู่ในร่างของคุณหนูสี่ "หลิวอี้เฟย" ลูกสาวคนสุดท้องของราชครูหลิวอี้สง แม่ของนางเป็นแค่อนุ พอคลอดนางก็สิ้นใจ นางมีความประหลาดใจและความวิตกกังวลในใจของเธอเกี่ยวกับสถานการณ์ใหม่ที่เกิดขึ้น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ในร่างคนอื่น และเธอกำลังมองหาโอกาสที่จะรู้จักและเข้าใจสถานการณ์ใหม่ๆ นี้มากขึ้น

"เฮ้อ..."หลิวอี้เฟย ถอดหายใจรอบที่ ร้อยแปด เธอเป็นคนที่มีความแตกต่างและความอ่อนเพลียในท่าทางและการกระทำ เธอพยายามรับและยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น และพยายามค้นหาโอกาสที่จะเปลี่ยนและควบคุมชีวิตของเธอเอง

"คุณหนูค่ะ วันนี้ตื่นแต่เช้าเลย นี้น้ำล้างหน้าเจ้าค่ะ" สาวใช้หน้าตาจิ้มลิ้มถือ อ่างน้ำเข้ามา ซิงซิง คือชื่อนาง ซิงซิงเป็นคนที่มีความอบอุ่นและความเป็นมิตร เธอเป็นคนที่รักและดูแลคุณหนู สี่อย่างดี เธอเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นและความดีใจในการทำงานและดูแลผู้อื่น

ตอนที่เธอตื่นขึ้นมา ก็มี ซิงซิง อยู่ข้างกายมาตลอด คุณหนูสี่ของนางเดินตกบันได สลบไปสี่วัน แต่คนที่ตื่นมาคือ นิดา ผ่านมา5ปี นิดาจึงต้องยอมรับชะตากรรมที่จะต้องอยู่ในร่างนี้ ได้แต่นั่งถอนใจ เพราะคิดถึงบิดามารดา นิดา เป็นคนที่มีความรักและความนับถือในบิดามารดา เธอเป็นคนที่มีความห่วงใยและความผูกพันในความสัมพันธ์ในครอบครัว เธอกำลังมองหาโอกาสที่จะกลับไปและเจอกับบิดามารดาของเธออีกครั้ง

"คุณหนูวันนี้จะอาบน้ำมั้ยเจ้าค่ะ เดี๋ยวซิงซิงยกอ่างมาให้"

"อาบทำไม อากาศหนาวจะแย่"หลิวอี้เฟย มองค้อนไปเต็มวง เธอเป็นคนที่มีความแตกต่างและความอ่อนเพłียในท่าทางและการกระทำ เธอพยายามแสดงออกและพูดตามความรู้สึกและความคิดของเธอเอง "ไม่อาบก็หอมจะแย่อยู่แล้ว จริงๆ อยากไปคลุกขี้ดินหน้าจวนด้วยซ้ำ ไอ้อ๋องบ้ากามนั้นจะได้ถอนหมั้น"

ใช่แล้ว วันนี้ว่าที่คู่หมั้นจะมาดูตัว คู่หมั้นของร่างนี้คือ ท่านอ๋องสาม อ๋องที่มีฉายาว่าเจ้า สำราญ มีอนุมากมาย มีบุปพางดงามมากมายในจวน เธอเป็นคนที่มีความห่วงใยและความผูกพันในความสัมพันธ์ในครอบครัว เธอกำลังมองหาโอกาสที่จะกลับไปและเจอกับบิดามรดาของเธออีกครั้ง

"โถ่ คุณหนู อย่าทำให้นายท่านลำบากใจเลยเจ้าค่ะ" ซิงซิงได้แต่นั่งสายหน้า เพราะนางรู้ดีว่า คุณหนูสี่ตัวแสบของนางคงจะทำแบบที่พูดจริงๆ เธอเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นและความดีใจในการทำงานและดูแลผู้อื่น เธอกำลังมองหาโอกาสที่จะช่วยและรับมือความต้องการของคุณหนู สี่อย่างดี

ใช่ตาแก่หลิวอี้สง จะรักและเอ็นดูนางนักหรอก ที่ใหนางหมั้นกับอ๋อง เพิ่อสร้างฐานอำนาจให้ตัวเองมากกว่า จริงๆ หลิวอี้สงเกลียดนางเข้าใส้เลยต่างหาก ตลอด5ปีที่ผ่านมา นิดาใช้ชีวิตอยู่ในร่างนี้อย่างยากลำบาก เป็นถึงคุณหนูสี่ บุตรสาวราชครูแต่อยู่ในเรือนท้ายจวน มีสาวใช้แค่หนึ่งคนคือซิงซิง นัยจะถูกพวกยัยแก่แร้งทึ้งฮูหยินกับ แม่นมหาเรื่องรังแกไม่เว้นแต่ล่ะวัน เธอเป็นคนที่มีความแตกต่างและความอ่อนเพลียในท่าทางและการกระทำ เธอพยายามแสดงออกและพูดตามความรู้สึกและความคิด củaเธอเอง

"ใช่ แล้วหนี" พอนึกได้ถ้ามือบางๆ สีขาวราวหิมะทุบลงที่หน้าขาตัวเอง เธอเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นและความดีใจในการทำงานและดูแลผู้อื่น เธอกำลังมองหาโอกาสที่จะเปลี่ยนและควบคุมชีวิตของเธอเอง

"อีกแล้วเหรอเจ้าค่ะคุณหนู คราวก่อนเจอโบยไม่เข็ดอีกหรือ" ซิงซิงได้แต่ส่ายหัว เธอเป็นคนที่มีความมุ่งมั่นและความดีใจในการทำงานและดูแลผู้อื่น เธอกำลังมองหาโอกาสที่จะช่วยและรับมือความต้องการของคุณหนู สี่อย่างดี

"คราวนี้สำเร็จแน่นอน เจ้าไม่ต้องห่วง คราวนี้ข้าวางแผนมาดี "หลิวอี้เฟย ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา 2-3วันมานี้นางเดินจดเวลาเวรยาม รอบกำแพงไว้หมดแล้ว คราวนี้ล่ะต้องหนีไป

การอ่าน "ยาใจหยางอ๋อง" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>