ในโลกแห่งความรักและความเป็นไปตามธรรมชาติ ที่บ้านเล็กๆ ของคุณวธุกา ความเป็นไปของชีวิตกำลังจะเปลี่ยนไปในลักษณะที่ไม่คาดฝัน สำหรับวธุกา หญิงอายุสามสิบห้าปี ที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์ด้านความรักใดๆ เธอเคยคิดว่าจะปล่อยให้ชีวิตดำเนินไปตามธรรมชาติ สิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดคือว่า เมื่อคำว่า "แต่งงาน" จำนวนหนึ่งเข้ามาในชีวิตเธอ เธอจะต้องเผชิญกับกฎและเงื่อนไขที่อาจจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
วิเนตย์ ชายผู้มีหัวใจที่เป็นไปตามความเป็นไปของชีวิต คำนวณด้วยความที่มีตัวเอง โล่งและว่างเปล่าหลังจากการสูญเสียภรรยาและลูกน้อยจากอุบัติเหตุทางเครื่องบินเมื่อห้าปีก่อน เขาเป็นชายวัยสี่สิบที่ไม่คาดหวังอะไรในชีวิตอีก นอกจากความที่เขาต้องการปลดปล่อยความรุ่มร้อนในร่างกายของเขา การแต่งงานเป็นทางออกเดียวสำหรับเขา เพื่อที่จะสามารถระบายความที่เก็บกักเอาไว้ในหัวใจและร่างกายของเขาได้ในที่ถูกต้องหลังจากการสูญเสียที่ยากลำบากเหล่านั้น
หลังจากที่ตอบตกลงแต่งงานไปเมื่อวันก่อน ในวันนี้ ตัวแทนจากฝ่ายชายเดินเข้ามาพร้อมกับความมีเสียงของแตะแตะของเท้าของเขา และไปพบกับนางอารตี ผู้เป็นป้าของวธุกา สิ่งที่เกิดขึ้นคือการสนทนาที่ยืดเยื้อและใช้เวลานานเกือบหนึ่งชั่วโมง ความสำคัญคือ กระดาษแผ่นหนึ่งถูกยื่นมาตรงหน้าของวธุกา หลังจากที่ตัวแทนของฝ่ายชายเดินออกไปแล้ว
"อะไรคะคุณป้า" วธุกาถามพร้อมกับสีหน้างุนงงและความไม่เข้าใจในใจเธอ
"ข้อตกลงที่คุณวิเนตย์ร่างมา ไม่มากหรอกแค่สามข้อ" คำตอบของนางอารตีมีเสียงที่ดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่ในความเป็นจริง มันเป็นเรื่องที่ผิดปกติอย่างร้ายแรงสำหรับวธุกา คนที่กำลังจะเป็นเจ้าสาวในไม่กี่เดือนข้างหน้านี้
สินสอดจ่ายครั้งเดียวจบ ไม่มีการขอนอกรอบหลังจากแต่งงานไปแล้ว
ไม่มีการแบ่งสินสมรสเมื่อหย่า
ห้ามท้องเด็ดขาด (สำคัญสุด)
มือเล็กของวธุกา สั่นระริกและไม่มีแรงเพียงพอที่จะยกมันขึ้นไป สีหน้าเธอเปลี่ยนไปเป็นความโกรธและความไม่ยอมรับ เมื่อเธอกวาดสายตาอ่านทั้งสามข้อจบลง เธอเกลียดและไม่เข้าใจ ทำไมเขาจะมีเงื่อนไขที่เหยียบย่ำใจเธอได้ถึงเพียงนี้ เธอคิดว่าเขาคิดว่าเธอเป็นคนยังไงถึงได้มาตั้งเงื่อนไขที่แย่ไปเช่นนี้
"ทุเรศ...นี่มันทุเรศที่สุด วาทไม่ตงไม่แต่งมันแล้วค่ะคุณป้า" ความโกรธของวธุกาพุ่งปรี๊ดไปในใจเธอและเธอโต้แย้งกับความคิดของผู้ชายคนนี้อย่างที่ไม่สามารถที่จะยอมรับได้
"ไม่ได้นะยัยวาท แกแก่จะเป็นสาวทึนทึกอยู่แล้ว มีผู้ชายหลงมาสู่ขอก็บุญท่วมหัวแกแล้ว รถด่วนขบวนสุดท้ายต้องรีบคว้าเอาไว้นะรู้ไหม" คำอธิบายของนางอารตีมีเสียงที่แสดงถึงความขึงขังและความที่เธอต้องการให้วธุกาเข้าใจ
"คุณป้าคะ เขาทำเหมือนวาทไม่มีศักดิ์ศรี กฎบ้าบอคอแตกอะไรกันแบบนี้ เหมือนกลัวว่าวาทจะไปถลุงเงินของเขาจนหมดตัวอย่างนั้นล่ะ วาทไม่แต่งแล้วค่ะ" วธุกาโต้แย้งและไม่ยอมรับ เธอไม่เข้าใจทำไมเขาจะมีเงื่อนไขที่แย่ไปเช่นนี้
"ไม่ได้!" คำตอบของนางอารตีมีเสียงที่แสดงถึงความไม่ยอมรับและความที่เธอต้องการให้วธุกาเข้าใจ
"คุณป้าจะมาบังคับวาทไม่ได้นะคะ" วธุกาโต้แย้งและถามคำถามที่เธอต้องการให้นางอารตีคำตอบ
"ก็วันก่อนแกตอบตกลงเขาไปเองนะยัยวาท จะมาผิดคำพูดแบบนี้ได้ยังไง" คำตอบของนางอารตีมีเสียงที่แสดงถึงความไม่ยอมรับและความที่เธอต้องการให้วธุกาเข้าใจ
"ก็วันก่อนเขายังไม่ได้ออกกฎเกณฑ์บ้าๆ แบบนี้ยังไงคะ คนดีๆ ที่ไหนเขาทำกันคะคุณป้านี่มันคนบ้าชัดๆ" วธุกาโต้แย้งและถามคำถามที่เธอต้องการให้นางอารตีคำตอบ เธอไม่เข้าใจทำไมเขาจะมีเงื่อนไขที่แย่ไปเช่นนี้
การอ่าน "ปรารถนาร้าย" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>