ในตอนเช้า ที่เงียบสงบ, ลีเช้านั่งอยู่คนเดียวบนเตียงเก่าของเขาห้อง ที่เคยเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของลูกชายของเขา และทุกวันนี้ เหลือ แต่ความเงียบ และความเจ็บปวดของความทรงจำในขณะ ที่เธอสวมใส่เสื้อผ้าสีเงิน ที่สวยงามเธออธิบายถึงเหนื่อย และน้ำตาในตาของเธอ และกอดลูกชายของเธออย่างแน่นหนาเธอโทษตัวเอง ที่ไม่ได้ปกป้องลูกชายของเธอ และความเจ็บปวดภายในของเธอในห้อง ที่เงียบสงบ

วัน ที่ลูกชายตายฝนตกหนักมากเธอยืนอยู่ข้างลูกชาย ที่กำลังป่วย และลูกชายของเธอได้ถือแขนเล็ก ๆ ของเธอ และใน ที่สุดก็หยุดหายใจในอ้อมแขนของเธอลีอาเช้าเสียใจมากจนเกือบจะไปกับลูกชายของเธอ และเธอใช้เวลาในคืน ที่เจ็บปวดกับร่างกาย และวิญญาณของลูกชายของเธอในขณะ ที่พ่อของลูกชายในฐานะเจ้าของเมืองยังคงอยู่โดยปราศจากความสะดวกสบาย และความช่วยเหลือใด ๆ ของเธอ

ลีเช้าโกรธสามีมากเธอรู้สึกว่า สามีของเธอไม่สนใจตัวเอง และลูกชายแม้ว่า เขาจะรับผิดชอบต่อคนในเมืองเธอเขียนถึงสามีของเธอ ที่ออกไปช่วยเหลือชาวบ้าน แต่ไม่เคยได้รับการตอบกลับหลายวัน ที่ลูกชายของเขาเสียชีวิตสามีของเขายังคงไม่ได้รับการติดต่อใด ๆเธอได้รับความเจ็บปวดจากการสูญเสียของเธอเพียงคนเดียว และหญิงสาว ที่อยู่ข้าง ๆ และพยาบาลไม่ได้ทำให้เธอสบายใจ

ใน ที่สุด LeeAt ก็ตัดสินใจ ที่จะจบชีวิตของเขาเธอดื่มยาพิษ ที่เตรียมไว้ และในช่วงเวลาของการวางยาพิษครั้งสุดท้าย ที่เธอเรียกลูกชายของเธอเพื่อแสดงออกถึงความมุ่งมั่นของความรัก ที่มีต่อลูกชาย และตามเขาไปร่างกายของเธอตกลงไปด้วยเลือดของเธอ และห้องก็เงียบอีกครั้ง และเป็นเพียงภาพของลูกชายของผนังเป็นถ้ามันเป็นเรื่องราวของความรัก และความเจ็บปวด ที่ไม่สามารถลืมได้

เช้าวันต่อมายูฮวาว และพยาบาลพบว่า ลีเช้า ที่ตายแล้วน้ำตาเต็มไปด้วยน้ำตา และร่างกายของเธอถูกแช่แข็งบนเตียง และถัดจากร่างของลูกชายของเธอ

การอ่าน "ตัดบัวไม่ให้เหลือใย ตัดใจไม่ให้เหลือรัก" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>