ในบ้านที่มีเรื่องราวลับๆ อยู่ในที่ลับของแต่ละคน มีเด็กสาวนาราภัทรที่มีอายุเพียงสิบขวบ เธอถูกที่บ้านที่มีผู้เป็นป้าและลุงและพี่ๆ ที่มีอายุมากกว่าเธออยู่ด้วย เธอถูกเลี้ยงในบ้านที่มีบรรยากาศแปลกๆ บางทีอาจมีเรื่องราวที่เธอไม่เข้าใจในแต่ละวัน

ในวันหนึ่ง เธอได้ยินคำที่ทำให้เธอหวาดกลัวมาก คือคำของนางอภิสรา บอกทุกคนไปสินาราว่าเห็นใครออกมาจากห้องนอนของป้า สายตาแบบบังคับของนางอภิสรา มองมาทางเธอ เธอหวาดกลัวต่อท่าทางและน้ำเสียงของนางอภิสราเป็นอย่างมาก สมองเธอเต็มไปด้วยความกลัวและคำถามว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ

'นาราพูดความจริงออกมาเดี๋ยวนี้!' เสียงตะโกนดังลั่นของผู้เป็นป้าทำเด็กสาวสะดุ้งสุดตัว เธอไม่เข้าใจว่าทำไมต้องพูดความจริงและเกี่ยวกับอะไร คำถามและคำบอกของผู้เป็นป้าเป็นการบังคับให้เธอพูดความจริงที่เธอไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นใด

'พี่รัญญ์ค่ะคุณป้า' เธอบอกแล้วชี้นิ้วไปทางหรัญญ์ ซึ่งตอนนั้นเขาเพิ่งจะเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายมาหมาดๆ เธอพูดเพราะเธอเห็นหรัญญ์ออกมาจากห้องของคุณป้า เธอไม่เข้าใจว่าทำไมหรัญญ์ถึงออกมาจากห้องของคุณป้า แต่เธอพูดตามที่เธอเห็นจริงๆ

'นาราทำไมต้องโกหกทุกคนด้วย? พี่ไม่ได้เข้าไปในห้องของคุณป้าสักหน่อย ทำไมพูดแบบนี้ล่ะนารา' หรัญญ์ถามกลับด้วยความตกใจ จ้องมาที่นาราภัทรเหมือนคนไม่เข้าใจในการกระทำของเด็กสาวคนนี้ หรัญญ์ไม่เข้าใจว่าทำไมนาราภัทรถึงพูดแบบนี้ ถ้าเขาไม่ได้เข้าไปในห้องของคุณป้าแล้ว เธอไม่เข้าใจว่าทำไมนาราภัทรถึงบอกให้ทุกคนไปสินาราว่าเห็นเขาออกมาจากห้องของคุณป้า

'ก็นาราเห็นจริงๆ นี่คะ พี่รัญญ์ออกมาจากห้องของคุณป้า ทำลับๆ ล่อๆ ออกมาด้วย' นาราภัทรบอกเสียงสั่นๆ พยายามที่จะไม่มองสบสายตากับเขา เธอหวาดกลัวและไม่รู้ว่าทำไมหรัญญ์ถึงทำแบบนี้ เธอไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่ แต่เธอพูดตามที่เธอเห็นจริงๆ เธอไม่รู้ว่ามันจะเป็นเช่นใดและจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

'เห็นไหมคะคุณภพฉันบอกแล้วว่าพวกนี้มันเลี้ยงไม่เชื่อง ถ้านาราไม่เห็นกับตาจะจับได้ไหมคะว่าพวกนี้วางแผนกันขโมยของในบ้านเรา อายุแค่นี้ยังทำกันได้ลงคอถ้าโตกว่านี้หน่อยจะไม่ยกเค้าหมดบ้านเลยรึไง' ผู้เป็นป้าไม่เชื่อหรัญญ์และพูดให้ทุกคนฟังว่าพวกเขาเป็นคนที่ไม่ดีและมีแผนจะขโมยของในบ้าน เรื่องราวที่เกิดขึ้นในบ้านมันแปลกและมีเรื่องลับๆ อยู่ที่ไม่มีใครรู้จริงๆ

'ผมเปล่านะครับคุณลุงคุณป้า ผมไม่ได้ขโมยสร้อยเพชรเส้นนี้ไปจริงๆ ผมไม่รู้ด้วยว่ามันมาอยู่ในห้องของผมได้ยังไง' หรัญญ์หน้าซีดเป็นไก่ต้ม เขาคิดว่าต้องมีคนใส่ความเขากับมารดาอย่างแน่นอน เขาไม่เข้าใจว่ามันเป็นไปได้อย่างไรที่สร้อยเพชรเส้นนี้จะอยู่ในห้องของเขา เขาไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นเพราะอะไรและเขาไม่รู้ว่ามันจะเป็นเช่นใดและจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

'ฉันก็เปล่านะคะคุณภพฉันกับรัญญ์ไม่มีวันทำแบบนั้นแน่ค่ะ ได้โปรดเชื่อเราสองแม่ลูกด้วยนะคะ' พรพรรณมารดาของหรัญญ์ช่วยลูกชายพูดอีกแรง มีเพียงนายรณภพที่ยืนทำหน้าเครียดยังไม่ปริปากอะไรออกมาสักคำ พรพรรณมารดาและหรัญญ์พูดเพื่อปกป้องตัวเองและพูดให้ทุกคนเชื่อว่าพวกเขาไม่ทำแบบนั้น แต่ในใจของทุกคนอาจมีความสงสัยและคำถามว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ

'หลักฐานคาหนังคาเขาแบบนี้ยังจะมาแถอีกนะพร ฉันไม่ยอมนะคะคุณภพฉันจะแจ้งความ ให้ตำรวจมาจับสองแม่ลูกนี้เข้าคุกวันนี้เลย' ผู้เป็นป้าไม่เชื่อหรัญญ์และพรพรรณมารดาและพูดให้ทุกคนฟังว่าพวกเขาเป็นคนที่ไม่ดีและมีแผนจะขโมยของในบ้าน เธอพูดเพื่อแสดงความไม่ยอมรับและพูดให้ทุกคนฟังว่าพวกเขาจะต้องแสดงความจริงและจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบและจะต้องยอมรับผลลัพธ์ของเรื่องราวที่เกิดขึ้น

นาราภัทรถึงเหงื่อตกกับคำว่าตำรวจที่ออกมาจากปากของผู้เป็นป้า คุณป้าของเธอยังคงโวยวายต่อเรื่องคุกเรื่องตะราง นายรณภพจึงต้องรีบตัดสินใจยุติเรื่องนี้ด้วยความลำบากใจ เธอไม่รู้ว่ามันจะเป็นเช่นใดและจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป เธอไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้อย่างไรที่พวกเขาจะต้องออกจากบ้านและเธอไม่รู้ว่ามันจะเป็นเช่นใดและจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

สองแม่ลูกถูกไล่ออกจากบ้านในคืนนั้น นางอภิสราถึงยอมไม่ไปแจ้งความเอาผิด ส่วนเรื่องที่นายรณภพได้สัญญาว่าจะส่งเสียให้หรัญญ์ได้เรียนต่อมหาวิทยาลัยจนจบไว้ก่อนหน้า ก็เป็นอันต้องยกเลิกไปโดยปริยาย ก่อนที่หรัญญ์กับมารดาของเขาจะออกจากบ้านหลังนี้ไป เขาได้ทิ้งคำพูดที่ทำให้นาราภัทรต้องจดจำไปอีกนาน เธอไม่รู้ว่ามันจะเป็นเช่นใดและจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป เธอไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้อย่างไรที่พวกเขาจะต้องออกจากบ้านและเธอไมรู้ว่ามันจะเป็นเช่นใดและจะเกิดอะไรขึ้นตอไป

'พี่หมดอนาคตเพราะการโกหกของเธอนะนารา แล้ววันหนึ่งพี่จะมาเอาคืน' หรัญญ์พูดคำที่ทำให้เธอหวาดกลัวและไม่รู้ว่ามันจะเป็นเช่นใดและจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป เธอไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้อย่างไรที่หรัญญ์ถึงพูดแบบนี้ เธอไม่รู้ว่ามันจะเป็นเช่นใดและจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

นาราภัทรจ้องตัวเองในกระจก...

การอ่าน "แรงแค้น" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>