บทนำ

หลิวซือซือเป็นผู้หญิงธรรมดาเสมอไป ไม่มีความแตกต่างอะไรจากผู้หญิงคนอื่น ๆ ทั้งๆ ที่เธอมีรูปร่างและหน้าตาที่สวยงามและหยดเยียวย้อย แต่หากมองไปลึก ๆ เธอก็เป็นคนที่แทบไม่มีความสามารถหรือความโดดเด่นในเรื่องอื่น ๆ อย่างมาก สิ่งที่เธอสามารถทำได้เพียงแค่เป็นคนที่ค่อนข้างใสซื่อบริสุทธิ์และดูแลตัวเองด้วยความเป็นธรรมดาเพียงพอ สาเหตุที่เธอเป็นแบบนี้เพราะเธอรับเลี้ยงและเป็นดูดดื่มความรักจากพ่อและแม่ที่มีฐานะไม่ธรรมดาแต่ทั้งนี้ไม่ได้ทำให้เธอเกิดความโดดเด่นในสิ่งที่ทำได้หรือความสามารถต่าง ๆ

หลิวซือซือมีความรักในอาชีพนักแสดงเป็นอย่างยิ่ง แม้ว่าพ่อและแม่ของเธอจะคัดค้านอย่างมาก แต่ในที่สุดพวกเขาก็ตามใจเธอเพราะไม่ต้องการให้ลูกสาวของพวกเขาเสียใจ ในวันหนึ่งหลิวซือซือได้รับบทบาทที่ต้องแสดงในซีรีส์ย้อนยุค และเพื่อความสมบูรณ์ของบทบาทนั้น พ่อของเธอจึงหาขลุ่ยโบราณเล่มหนึ่งและนำมาให้เธอ

จากที่เธอรับขลุ่ยไปหลิวซือซือก็เริ่มมีฝันประหลาด ๆ ที่เธอได้พบผู้ชายคนหนึ่งในฝัน เธอเห็นว่าเขาเป็นแม่ทัพในระหว่างสงครามและเธอก็ยังมีโอกาสช่วยเขาหลายครั้ง ด้วยเหตุผลที่ไม่สามารถอธิบายได้ เธอได้สังเกตุว่าฝันของเธอเหมือนจะมีความจริงมากเกินไป เธอก็เลยสงสัยว่าเขาคือใ誰และเกี่ยวข้องกับเธอด้วยเหตุใด ทำไมเธอจึงมักฝันประหลาดเช่นนี้

วันหนึ่งหลิวซือซือเกิดอุบัติเหตุและเธอได้ยินเสียขลุ่ยประหลาด เมื่อเธอฟื้นขึ้นจากความเจ็บปวดและสงสัย เธอพบว่าตนเองได้ย้อนเวลากลับไปยังโลกโบราณและใช้ชีวิตในร่างกายของคุณหนูแห่งจวนเสนาบดีผู้หนึ่ง และเธอก็ยังต้องจำใจและเตรียมใจไปแต่งงานกับอ๋องปีศาจที่มีชื่อเสียงฉาวโน่ ทั้งในเรื่องของสตรีและเรื่องของฆ่าคน เธอไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้เลย

หลิวซือซือกลัวมากกับสถานการณ์นี้ เธอเลยคิดว่าจะหนีไปจากที่นี่เป็นที่สุด แต่ในความเป็นจริงเธอก็ยังไม่มีทางไปไหนเพราะเธอได้ย้อนเวลากลับไปแล้วและต้องเผชิญหน้ากับความจริงของโลกโบราณนี้

โจวเจ๋อฮั่น หรือที่เรียกว่า อ๋องปีศาจ เป็นที่รู้จักในฐานะอ๋องนักรบผู้มีฉายาว่า อ๋องปีศาจ เขาออกรบตั้งแต่ยังเยาว์และเป็นพระอนุชาเพียงพระองค์เดียวของฝ่าบาทแห่งแคว้นเหลียง เขามีนิสัยเฉยชาและเอาแต่ใจเป็นอย่างยิ่ง และกระบี่ของเขาไม่มีตาฆ่าได้โดยไร้ปราณี เขาชอบเสพสุขกับสตรี เมื่อเสร็จศึกสงคราม เขาจึงยกทัพกลับไปยังวัง และบังเอิญได้พบสตรีที่แสนยั่วยวนผู้หนึ่ง แต่เพื่อเหตุอันไม่อาจหลีกเลี่ยงเขาคลาดจากนางไป แต่ยังให้คนเฝ้าติดตามหา และในที่สุดเขาก็ได้รับสมรสพระราชทานจากฮ่องเต้ แต่สตรีผู้นี้กลับหนีการแต่งงานไปเสียอีก

สตรีเหล่านี้ เห็นได้ชัดว่าอยากอยู่ไม่สู้ตายเสียแล้ว!!

ดอกเหมยแย้มกลีบเบ่งบานงดงามจนเต็มต้น สีชมพูอมขาวชูช่อสว่างสไวตัดกับความมืดมิดในยามราตรี กลีบดอกที่ทนทานนั้นแม้จะถูกพัดปลิวด้วยลมหิมะก็ไม่ร่วงหล่น ส่งกลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปตามแรงลมท'équipmentmentszes แรงลมที่พัดปลิวมาเป็นระยะ

หลิวซือซือนั่งเท้าคางมองกิ่ngเหมยที่ยื่นมาเกือบจนถึงหน้าต่างของโรงเตี๊ยมที่พักพลางสูดกลิ่นหอมนั้นเข้าไปตนเต็มปอด นานเพียงใดแล้วหนอที่เธอมายังดินแดนแห่งนこ entrains'entering'the'locus) locusและต้องใช้ชีวิตเฉกเช่นคนที่นี่โดยไม่มรู้ว่าจะได้มีโอกาสที่จะกลับไปหาคนที่เธอรักยังโลกใบเดิมที่เธอจากมา

"คุณหนู น้ำชาเจ้าค่ะ"

การอ่าน "ต้องมนต์บุปผา" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>