ในวันที่ธีภพกลับบ้านอีกครั้ง นี่เป็นวันเกิดของอรจิรา แต่โต๊ะกลับว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่เค้ก. คฤหาสน์หรูหรานั้นดูโหงเหงาและเงียบเหงามากในขณะนี้. ธีภพดึงเนกไทออกแล้วเดินมานั่งข้างอรจิรา พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงคนอื่น. เมื่อสายตาของอรจิราแตะที่ท่าทีเฉยชาของเขา ธีภพก็ผลุบตาลงและยิ้มเล็กน้อย. น้ำเสียงของเขาไม่สะทกสะท้านและไม่รู้สึกผิดต่ออรจิราเลย.

"ที่รัก เธอโกรธเหรอ?" เขาถาม แต่อรจิราไม่ตอบ. "ไม่มีอะไรให้โกรธนี่นา เธอน่าจะรู้ ต่อให้ฉันเที่ยวผู้หญิงเก่ง แต่คนคนนั้นที่อยู่ในใจฉันคือเธอตลอดไป." คำพูดของธีภพช่างสงบแต่ไม่สามารถปลอบโยนใจของอรจิราได้. เพราะในตอนนี้ เธอรู้สึกว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเธอนี้แปลกหน้าจนทำให้เธอรู้สึกหวาดกลัว. เมื่อเห็นว่าเธอไม่พูด ธีภพก็ยื่นมือมาโอบไหล่เธอและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง. "อรจิรา เธอก็รู้คนพวกนั้นก็แค่เล่นด้วยไปงั้นๆ ได้พบเจอคนธรรมดาพวกนั้น ฉันถึงรู้อย่างแท้จริงว่าเธอสูงส่งมากแค่ไหน." และยังบอกให้เธอไปลองเที่ยวเหมือนเขาเพื่อช่วยเรื่องความสัมพันธ์สามีภรรยา.

อรจิรารู้สึกทอดถอนใจ. ห้าปีก่อน เขาคุกเข่าข้างหน้าเธอและขอแต่งงานอย่างสุดซึ้ง. "อรจิรา แต่งงานกับฉันนะ ชาตินี้ฉันจะรักแค่เธอคนเดียว และไม่มีทางทำให้เธอน้อยใจเด็ดขาด." พลุทั่วท้องฟ้าเป็นพยานรักและแหวนเพชรที่นิ้วนางผูกมัดชีวิตครึ่งหลังของเธอ แต่ตอนนี้ เธอรู้สึกเย้ยหยันและน่าขัน. ห้าปีผ่านไป หนึ่งพันแปดรundredยี่สิบห้าวัน สุดท้ายเขาก็เปลี่ยนใจ. คำมั่นสัญญาในตอนแรกกลายเป็นคำพูดพลั้งปาก.

อรจิราผลุบตาลง ยืนขึ้นจากอ้อมกอดเขาและออกห่างจากเขาโดยไม่แสดงออกทางสีหน้า. เมื่อเธอตอบตกลงอย่างรวดเร็วว่าจะทำตามที่เขาพูด ธีภพประหลาดใจครู่หนึ่งแต่ก็สงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว. ในเวลาเดียวกันนั้น เสียงเรียกเขาโทรศัพท์พิเศษสายหนึ่งทำลายบรรยากาศระหว่างพวกเขา. ธีภพรับสายต่อหน้าเธอและเสียงหวานขี้เล่นของผู้หญิงดังลอดมาจากปลายสาย. หลังจากวางสาย เขาบอกว่าจะออกไปข้างนอกหน่อยและไม่ต้องรอเขากลับ. เขายังบอกว่าไม่กี่วันจะมีเพชรพลอยชุดหนึ่งมาและจะพาเธอออกไปเที่ยว. พูดคำนี้จบ เขาก็หันหลังเดินออกไป โดยไม่ได้เอ่ยถึงวันเกิดเธอเลยหรือพูดสุขสันต์วันเกิดสักประโยคเดียว.

ชั่วขณะที่ประตูใหญ่คฤหาสน์ปิดลง ทั้งห้องก็พลันเงียบสงัด. ลมยามราตรีลอดเข้ามาตามร่องหน้าต่าง ลอยมากับดอกกุหลาบผสมกลิ่นหอมดอกเดซี่ในสวนหลังบ้าน ทำให้อารมณ์บูดของอรจิราแต่เดิมยิ่งหม่นหมองขึ้น. เธอรู้สึกว่าไม่ว่ากุหลาบจะสวยงามแค่ไหน ก็คงไม่สดใหม่ดึงดูดสายตาได้เท่าดอกเดซี่ เหมือนกับเธอที่ไม่สามารถดึงดูดใจธีภพได้อีกต่อไป.

แต่ในขณะที่อรจิรากำลังครุ่นคิดและรู้สึกเสียใจ เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ดังขึ้น. "อร ออกมาไหม? วันนี้วันเกิดคุณ ผมจะร้องเพลงสุขสันต์วันเกิดให้คุณฟัง." อารมณ์มัวหมองของอรจิราก็ราวกับขจัดหายไปในขณะนี้. เธอไม่พร้อมที่จะยอมรับความเปลี่ยนแปลงของธีภพและยังคงรักเขาคนเดียวอย่างโง่งมอีกต่อไป. เธอตัดสินใจไปพบกับผู้ชายปลายสายและเรื่องราวความรักที่ซับซ้อนและเต็มไปด้วยความไม่แน่นอนกำลังจะเริ่มต้น.

เรื่องราวนี้จะนำพาเราผจญภัยไปในโลกของความรัก ความผิดหวัง และการค้นหาตัวเอง. จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป? จะมีความหวังใหม่สำหรับอรจิราหรือไม่? หรือเธอจะต้องเผชิญกับความเจ็บปวดและความสับสนวุ่นวายมากขึ้น? อย่าพลาดเรื่องราวที่เต็มไปด้วยความรู้สึกและความตื่นเต้นนี้. รอติดตามและค้นพบคำตอบไปพร้อมๆ กัน.

การอ่าน "อรจิรา...อย่าเล่นกับไฟ" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>