จากเรื่องราวที่เริ่มต้นด้วยวันเกิดของออรจิรา ที่คฤหาสน์หรูของธีภพ แทบที่จะไม่มีอะไรที่จะสร้างความพิเศษสำหรับวันเกิดของเธอ สักเพียงเค้กที่ควรจะมีแต่ไม่มีอยู่ด้วย

ธีภพกลับบ้านในวันนั้น และเขาไม่ได้ทำอะไรเพื่อฉลองวันเกิดของภรรยาของเขา แทบที่จะไม่สนใจเลย ในขณะที่เขาดึงเนกไทและเดินไปนั่งข้างออรจิรา พร้อมกับกลิ่นหอมของผู้หญิงคนอื่น สายตาของออรจิราแสดงออกถึงความไม่พอใจเล็กน้อย แต่ธีภพก็ยังคดุบตาลลงและยกยิ้มเพื่อบอกว่าเขาไม่ได้โกรธ

เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แสดงออกถึงความสงบว่า "ที่รัก เธอโกรธเหรอ?" และเขาพูดต่อว่า "ไม่มีอะไรให้โกรธนี่นา เธอน่าจะรู้ ต่อให้ฉันเที่ยวผู้หญิงเก่ง แต่คนคนนั้นที่อยู่ในใจฉันคือเธอตลอดไป"

แต่ออรจิรารู้สึกว่าทางเขาประหลาดใจและทำให้เธอหวาดกลัว ในขณะที่เธอไม่พูดคำใด ธีภพก็ยื่นมือไปโอบไหล่เธอและพูดด้วยความจริงจังว่า "อรจิรา เธอก็รู้คนพวกนั้นก็แค่เล่นด้วยไปงั้นๆ ได้พบเจอคนธรรมดาพวกนั้น ฉันถึงรู้อย่างแท้จริงว่าเธอสูงส่งมากแค่ไหน" และเขาพูดต่อว่า "แน่นอนว่าถ้าเธอรู้สึกมันไม่ยุติธรรม ก็ทำเหมือนฉันได้นะ ไปลองเที่ยวดู" และเขาพูดเพื่อแสดงความคิดว่า "ยังไงซะมันก็ช่วยเรื่องความสัมพันธ์สามีภรรยาขนส์เราด้วย ไม่ใช่เหรอ?"

ออรจิราได้ยินคำพูดของธีภพและเธอทอดถอนใจในใจเธอ คิดถึงวันในอดีต เมื่อห้าปีก่อน ธีภพได้คำขอแต่งงานอย่างแรงกล้าและมั่นใจว่าเขาจะรักเธอคนเดียวและไม่ทำให้เธอน้อยใจเด็ดขาด ในวันนั้น แหวนเพชรที่ผูกชีวิตครึ่งหลังของเธอไว้อย่างหนักหน่วง แต่เธอยินยอม

แต่ตอนนี้ เธอแค่รู้สึกเย้ยหยันและน่าขันสิ้นดี เพราะในห้าปีที่ผ่านมา ธีภพเปลี่ยนใจไปและคำมั่นสัญญาในตอนแรกกลายเป็นคำพูดพลั้งปาก

ออรจิราผลุบตาลลงและยืนขึ้นจากอ้อมกอดของธีภพและออกห่างจากเขาโดยไม่แสดงออกทางสีหน้า และเธอพูดว่า "ได้"

ธีภพประหลาดใจในชั่วครู่แรก แต่เขาได้ควบคุมอารมณ์ของเขาได้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่เสียงโทรศัพท์ของผู้หญิงดังขึ้นและทำลายบรรยากาศระหว่างพวกเขา เธอไม่กระดุกกระดิก แต่ธีภพควักโทรศัพท์ออกมาและรับสายทันที และเสียงหวานของผู้หญิงดังจากปลายสาย เธอไม่คิดอะไรเพิ่มเติมและธีภพพูดว่า "ง่วงก็พักผ่อนไปก่อน อีกไม่กี่วันเพชรพลอยชุดหนึ่งจะมา ถึงตอนนั้นฉันจะพาเธอออกไปเที่ยวนะ เด็กดี" และเขาเดินออกไปจากห้อง

จากต้นจนจบ ธีภพไม่ได้เอ่ยถึงวเกิดของออรจิราเลย และไม่ได้พูดคำสุขสันต์วเกิดของเธอสักประโยคเดียว

เมื่อประตูคฤหาสน์ปิดลง ห้องก็เงียบสงัดทันที ลมยามราตรีลอดเข้ามาตามร่องหน้าต่างและลอยไปกับกลิ่นหอมของดอกกุหลาบและดอกเดซี่ในสวนหลังบ้าน ทำให้อารมณ์บูดของออรจิราแต่เดิมยิ่งหม่นหมองขึ้น เพราะเธอรู้ว่ากุหลาบไม่สามารถดึงดูดสายตาได้เท่าดอกเดซี่

ออรจิราเป็นหญิงสาวอายุยี่สิบปี บร Brisุทธิ์มากพอจริงๆ และเธอรู้ว่าธีภพพูดกับเธอเพื่อแสดงความมั่นใจว่าเธอคือหญิงสาวตระกูลใหญ่ที่ยอมรับโดยทั่วกันในสังคม และเธอรู้ว่าบางเรื่องคุยกันอย่างเปิดเผยมักจะดีกว่าการทำแบบลับๆ ล่อๆ ลับหลัง แต่ธีภพไม่เคยคำนึงถึงเธอเลย

การอ่าน "อรจิรา...อย่าเล่นกับไฟ" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>