ภายใต้ท้องฟ้าสีคราม เครื่องบินลำใหญ่กำลังบินช้าๆ ไปยังสนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิของประเทศไทย บนเครื่องบิน มีหญิงสาวสวยคนหนึ่งนั่งเงียบๆ อยู่ริมหน้าต่าง เธอชื่อ “โมริ เอริกะ โมริ (โมริ)” โมริเป็นหญิงสาวลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น เมื่อเธอยังเด็กมาก แม่ของเธอเสียชีวิตอย่างน่าเสียดาย และเธออาศัยอยู่กับพ่อของเธอที่ประเทศญี่ปุ่น ตอนนี้เธอกลับมาที่ประเทศไทยอีกครั้งด้วยเหตุผลพิเศษบางประการ และครั้งนี้เมื่อเธอกลับมา พ่อของเธอก็บอกเธอด้วยว่าเธอควรแต่งงานกับคนที่เธอ “ชอบ”
ทุกครั้งที่โมรินึกถึงคนๆ นั้น มุมปากของเธอจะยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เธอติดตามเขาผ่านโซเชียลมีเดียต่างๆ บ่อยครั้ง คนๆ นั้นก็คือ “เจเจ เฉิน” ผู้มีอิทธิพลพอสมควรในวงการผู้กำกับ เขาคือรักแรกของโมริ
ในคฤหาสน์อันงดงามของตระกูลเฉิน เฉินเจ๋อกำลังยุ่งอยู่กับงานในโรงงาน เขาเพิ่งกลับมาจากงานแต่งงานของเพื่อน และถูกพ่อเรียกตัวมาอย่างเร่งด่วน จริงๆ แล้ว เขาไม่อยากเผชิญหน้ากับพ่อในใจ เพราะเขารู้ว่าพ่อจะต้องพูดถึงเรื่องการแต่งงานที่ทำให้เขาเบื่อแน่นอน
“คุณอยู่ที่นี่ไหม” โจเซฟ (พ่อของเฉินเจ๋อ) ถามทันทีเมื่อเห็นลูกชายปรากฏตัว
“พ่อ พ่ออยากคุยอะไรกับฉัน” ดวงตาของเฉินเจ๋อเผยให้เห็นความไม่พอใจ เขาเข้าใจดีว่าพ่อจะคุยเรื่องการแต่งงานกับเขา และเขาก็รู้สึกขยะแขยงกับเรื่องนี้มาก
“วันนี้พ่อต้องไปรับโมริที่สนามบิน ส่วนฉันจะจัดงานแต่งงานให้คุณกับเธอในวันอาทิตย์หน้า” โจเซฟพูดตรงๆ โดยไม่สนใจคำคัดค้านของลูกชาย
“พ่อ! ผมบอกพ่อไปแล้วว่าผมไม่อยากแต่งงาน!” เฉินเจ๋อตะโกนเสียงดังใส่พ่อ เขากับพ่อทะเลาะกันเรื่องการแต่งงานมาเกือบสัปดาห์แล้ว เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงอยากให้เขาแต่งงานกับลูกสาวของเพื่อนและจัดงานแต่งงานอย่างกระวนกระวายใจขนาดนั้น
อีกด้านหนึ่ง ที่สนามบิน โมริลากกระเป๋าเดินทางของเธอและเดินออกจากประตูสนามบินด้วยความตื่นเต้น วันนี้เป็นครั้งแรกในรอบเกือบสิบปีที่เธอได้พบกับเฉินเจ๋ออีกครั้ง ผู้ชายที่เธอใฝ่ฝันถึงเสมอมา เมื่อสักครู่ ลุงของเธอโทรมาบอกว่าเฉินเจ๋อจะไปรับเธอที่สนามบิน
“สวัสดี พี่เฉินเจ๋อ” โมริเห็นเฉินเจ๋อยืนอยู่หน้ารถ จึงรีบยกมือขึ้นทำความเคารพตามมารยาทไทยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น แต่ไม่นานเธอก็พบว่าเฉินเจ๋อมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ
“คุณเอาสัมภาระของคุณไปเองได้ไหม” เฉินเจ๋อถามอย่างเย็นชา ดูเหมือนมีแววไม่พอใจในดวงตาของเขา แต่โมริไม่รู้สาเหตุ เธอเพียงพยักหน้าเบาๆ คิดว่าบางทีเฉินเจ๋ออาจเห็นว่าเธอเอาสัมภาระมาแค่ชิ้นเดียวและคิดว่าเธอเอาไปเองได้ ไม่เป็นไร เอาเองเถอะ โมริคิด
ในรถ โมริและเฉินเจ๋ออึ้งไปตลอดทาง นี่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากฉากที่โมริจินตนาการไว้ เมื่อเห็นสีหน้าของเฉินเจ๋อ เธอไม่กล้าแม้แต่จะถามอะไร เธออดสงสัยไม่ได้ว่าเธอจะแต่งงานกับเฉินเจ๋อจริงๆ ไหม เขาเกลียดตัวเองหรือไง โมริไม่กล้าคิดเรื่องนี้แล้ว เธอรู้สึกว่าเฉินเจ๋อเปลี่ยนไปมาก ในขณะนี้ เธอรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยเพราะเที่ยวบิน เธอจึงตัดสินใจนอนพักสักครู่เพื่อคลายบรรยากาศที่น่าหดหู่
ในอพาร์ตเมนต์ของเฉินเจ๋อ เฉินเจ๋อมองใบหน้าหลับหวานของโมริอย่างเงียบๆ ด้วยความรู้สึกที่ปะปนกันในใจ เขานั่งอยู่ที่นั่นโดยนึกถึงคำสั่งของพ่อ แม้ว่าเขาจะทำตามข้อกำหนดของพ่อบางส่วน แต่เขาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงคนนี้เข้ามาในใจของเขา วันนี้ พ่อของเขาขอให้เขาไปรับโมริ และเขาก็ทำ แต่เขาจะไม่พาโมริกลับบ้าน
"ตื่นได้แล้ว" เฉินเจ๋อเข้าไปหาโมริแล้วกระซิบ เขาเห็นรอยเลือดจางๆ บนใบหน้าของโมริ (อาจจะบาดเจ็บโดยบังเอิญบนเครื่องบิน) และได้กลิ่นน้ำหอมบนร่างกายของเธอ เขารู้สึกโล่งใจเล็กน้อย
“พี่เฉินเจ๋อ” โมริตกใจเมื่อเห็นเฉินเจ๋อเดินเข้ามา ท่าทางไร้เดียงสาของเธอทำให้เฉินเจ๋อรู้สึกหงุดหงิดอย่างอธิบายไม่ถูก
“เราอยู่ที่นี่ ลงจากรถ” เฉินเจ๋อถาม โมริมองไปรอบๆ ด้วยความสับสน และเห็นได้ชัดว่านี่ไม่ใช่บ้านของเฉินเจ๋อ
“ที่นี่ไม่ใช่บ้านของพี่ชายฉัน” โมริพูด
“นี่คืออพาร์ตเมนต์ของฉัน” เฉินเจ๋อตอบ
“แต่ลุงบอกว่า...” โมริอยากจะพูดบางอย่าง
“คุณจะแต่งงานกับฉันหรือพ่อของฉัน อย่าสับสน ลงจากรถ” เฉินเจ๋อขัดจังหวะโมริ เขาพาโมริมาที่นี่ด้วยเหตุผลบางอย่าง และเขาต้องการชี้แจงให้โมริเข้าใจเรื่องการแต่งงาน เพราะเขาไม่อยากแต่งงานตั้งแต่แรก
โมริต้องลงจากรถและตามเฉินเจ๋อเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ ห้องในอพาร์ตเมนต์เป็นสีขาวดำ ดูเรียบร้อยและมืดสลัว โมริเหลือบมองห้องและจู่ๆ ก็ถูกดึงดูดด้วยรูปถ่ายขนาดใหญ่บนผนัง รูปถ่ายนั้นแสดงให้เห็นเฉินเจ๋อและผู้หญิงคนหนึ่ง และพวกเขาดูรักกันมาก หัวใจของโมริเจ็บปวดอย่างกะทันหัน เธอไม่เพียงรู้สึกเจ็บปวด แต่ยังรู้สึกสับสนมากอีกด้วย เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างแย่ๆ เกิดขึ้น
การอ่าน "เริงรัก มาเฟีย" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>