ในเรื่องนี้ เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ กำลังร้องไห้อยู่ในพุ่มไม้และบอกว่าเธอไม่ได้ฝึกซ้อมอีกต่อไปแล้ว เด็กชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งค้นพบเธอ และต่อมาเด็กหญิงคนนั้นก็ตกลงไปในน้ำโดยไม่ได้ตั้งใจ และเด็กชายก็ช่วยเธอไว้ได้ หลังจากที่หญิงสาวตื่นขึ้นมา เธอก็ตั้งชื่อเด็กชายว่า "ซูเจ๋อ" ซึ่งเป็นชื่อที่ไม่มีใครเรียกมานานแล้ว ปรากฎว่าเด็กชายชื่อซูเจ้อ ครั้งหนึ่งอาจารย์ของเขาเฉียวหยูตั้งชื่อนี้ให้ แต่ตอนนี้น้อยคนนักที่จะรู้

ซูเจ๋ออาศัยอยู่ในสถานที่พิเศษ ซึ่งเป็นชายแดนที่กองทัพทั้งสองต่อสู้กัน สภาพแวดล้อมทำให้เชื้อราและสมุนไพรต่างๆ เจริญเติบโตได้ดี แต่ผู้คนไม่กล้าเข้าไปง่ายๆ เนื่องจากสงคราม ซู่เจ้อมุ่งความสนใจไปที่การเรียนแพทย์และไม่สนใจเรื่องอื่น เด็กหญิงที่เขาช่วยเหลือสวมชุดสีแดงสวยงามและหมดสติไปสองวันแล้ว นอกจากอาการบาดเจ็บที่ศีรษะแล้ว ยังมีรอยแผลเป็นมากมายบนร่างกายของเธอ

ซูเจ๋อกลับไปที่กระท่อมที่เขาอาศัยอยู่ เขาปฏิเสธที่จะให้ผู้ป่วยพักค้างคืนในบ้านของเขา แต่ชาวบ้านยังคงขอให้เขารักษาอาการบาดเจ็บของพวกเขา ชาวบ้านจะส่งสิ่งของจำเป็นประจำวันมาให้ และหลิน ซิ่วก็เป็นคนที่ช่วยเขาบ่อยครั้ง แม้ว่าเขาจะปฏิเสธหลายครั้ง แต่เขาก็ยังช่วยซักผ้าและทำความสะอาด ครั้งนี้ซูเจ๋อฝ่าฝืนหลักการของตัวเองและขอให้หญิงสาวชุดแดงพักค้างคืนและขอให้หลินซิ่วช่วยหาเสื้อผ้า ในกระบวนการนี้ ซูเจ๋อนึกถึงเหตุการณ์ในอดีตบางอย่าง ชาวบ้านรู้จักเขาในเรื่องทักษะทางการแพทย์ของเขา หลังจากที่เขารักษาเด็กที่ได้รับบาดเจ็บหลังจากตกจากต้นไม้

หลังจากที่หญิงสาวตื่นขึ้นมาเธอก็สับสนเล็กน้อย เธอเข้าใจผิดคิดว่าตัวเองเป็นนกและพูดคำแปลก ๆ ซึ่งทำให้ทุกคนสับสน ในที่สุด ซูเจ๋อก็ขอให้เธอพักผ่อนก่อน โดยหวังว่าเธอจะกลับมาเป็นปกติ

การอ่าน "ดอกโบตั๋นที่เชิงเขาฝั่งตะวันออก" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>