“อยากรู้เรื่องราวใหม่และน่าตื่นเต้น?”
ในโลกของเสี่ยวเจิ้งและพวกเพื่อนๆ ของเธอ จะมีเหตุการณ์ต่างๆ ที่จะเกิดขึ้น สมมติว่าเสี่ยวเจิ้งจะได้เข้าไปในวังหลวงและพบเจ้าคนใหม่ เธอจะสามารถเอาชนะความยากลำบากและอุปสรรคต่างๆ หรือไม่?
“เข้าสู่โลกของเสี่ยวเจิ้งและพบกับความเป็นไปได้ที่น่าตื่นเต้นและน่าตื่นใจในแต่ละบท”
คำอธิบายเพิ่มเติม: เสี่ยวเจิ้งเป็น เตอร์หลักในเรื่องนี้ เธอเป็นหญิงที่มีความเป็นมิตรและกล้า เธอจะได้พบเจ้าคนใหม่ เช่น จงหลิน และฮองเฮา ซึ่งแต่ละคนมีความสำคัญและบทบาทในชีวิตของเสี่ยวเจิ้ง สนใจอยากรู้ต่อหรือไม่?
จงชัง
หินก้อนเล็กก้อนใหญ่ถูกปาเข้าใส่มือสังหารแม่นเหมือนจับวางหินหลายก้อนถูกปาเข้าที่ศรีษะใบหน้าและลำตัว
"อย่า เสี่ยวเจิ้งหนีไปกันเถอะ"
แต่เสี่ยวเจิ้งหาสนใจคำพูดของจงหลินไม่ มือสังหารชะงักมือยกมืออีกข้างขึ้นกุมศรีษะที่มีเลือดไหลอาบเพราะก้อนหินก้อนไม่เล็กนักจากฝีมือการปาหินของเสี่ยวเจิ้ง คราวนี้จงหลินจึงช่วยปาก้อนหินเข้าใส่มือสังหารจนหนีกระเจิดกระเจิง
เสี่ยวเจิ้งวิ่งเข้าไปพยุงร่างสูงที่กำลังจะล้มลง ชิงกวานอ๋องปรายตามองเสี่ยวเจิ้งก่อนที่สติจะดับวูบลงไป
"ท่านอา ชิงกวานอ๋องเป็นอย่างไรบ้าง"
อู๋อินเฉิงก้าวขายาวๆด้วยความเร่งรีบยังจวนชิงกวานอ๋อง ร่างสูงวัยกลางคนนอน บนแท่นนอน มีหมอหลวงกำลังตรวจดูอาการบาดเจ็บ นางกำนัลและองค์รักษ์ต่างรายล้อม
"ฝ่าบาท"
ขยับกายลงจากแท่นนอนแต่อู่อินเฉิงพยุงไว้เสียก่อน
"ท่านอาไม่ต้องลำบากท่านกำลัง บาดเจ็บ"
"ขอบพระทัยฝ่าบาท กวานชิงอ๋องบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยไม่ได้สาหัสอะไรคมกระบี่ไม่ถูกจุดสำคัญ"
"ใครกันช่างทำเรื่องร้ายแรงเพียงนี้"น้ำเสียงขุ่นเคือง
"การเดินมาเพื่องานราชพิธีบวงสรวงบรรพบุรษในครั้งนี้ ข้าชิงกวานอ๋องคิดไว้แล้วว่าต้องมีผู้ปองร้าย"
"ท่านอาหลานสัญญาจะสืบสวนตามหาคนที่ …ลอบทำร้ายท่านอาให้จงได้"
"ในครั้งนี้หากไม่ได้เสี่ยวเจิ้ง และจงหลินมาช่วยไว้ ข้าชิงกวานอ๋องคงกลายเป็นผี"
"คงต้องปูนบำเน็จให้คนผู้นั้น"
"ข้าชิงกวานอ๋องไร้ผู้สืบสกุลหามีบุตรชายคงจะต้องสู่ขอนางมาเป็นสะใภ้ ตอนนี้จึงทำได้เพียงนำนางมาเลี้ยงดูในตำแหน่งบุตรีบุญธรรม"
อู๋อินเฉิงยิ้ม บางๆ
"ดียิ่งแล้วท่านอาจะได้มีคนคอยดูแล แต่ทว่าคงต้องสืบหาชาติกำเนิดกันเสียหน่อยเกรงว่าจะเป็นคนที่ตั้งใจเข้ามาเพื่อหาผลประโยชน์เพราะท่านอาเป็นถึงชิงกวานอ๋อง"
ชิงกวานอ๋อง ยิ้ม
การอ่าน "สนมใบ้ ไร้ศักดิ์" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>