ธิดาเธอเป็นแม่เลี้ยงที่สร้างภาพได้อย่างสวยงาม

เรื่องราวเริ่มต้นจากหญิงที่บอกชายว่า "ลูกหายไปหลายวันแล้วนะคะ" และพ่อเลี้ยงของลูกได้ให้เพื่อนที่ภูเก็ตช่วยสืบข่าว หญิงและชายมีความใกล้ชิดและเป็นครอบครัวที่รักและห่วงใยกัน แม้ว่าพ่อเลี้ยงจะมีเพื่อนที่ช่วยหาลูก แต่ยังไม่มีข่าวดีใด ๆ ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นเมื่อโทรศัพท์บอกว่าพวกโจรจับลูกไปเรียกค่าไถ่และบังคับให้ชำระเงิน หากไม่ทำพวกโจรจะฆ่าลูก สุดท้ายลูกหายตัวไปและมีแต่ความทรงจำเสื่อม มีแต่การพยายามของคนต่าง ๆ เพื่อหาลูกและรักษาลูกให้เป็นอย่างเดิม ในระหว่างที่หญิงและชายมีความหวังและความทรงจำเสื่อมไป ส่วนลูกที่หายตัวไปก็ได้รับความช่วยเหลือจากคนบนเกาะที่มีใจดีและพยายามทำให้ลูกฟื้นคืนความทรงจำและเป็นอย่างเดิมอีกครั้ง

"คุณคะ นี่ลูกหายไปหลายวันแล้วนะคะ"

ธิดาทำท่าทางผุดลุกผุดนั่ง เพื่อให้พ่อเลี้ยงสินใจ คิดว่าเธอเป็นห่วง ปาฐิตาซึ่งเป็นลูกเลี้ยงของเธอจริงๆ

"ผมให้เพื่อนที่ภูเก็ต ช่วยสืบข่าวอยู่ คุณคิดว่าผมสบายใจเหรอ"

พ่อเลี้ยงสินชัยมีเพื่อนทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องที่สนิทอยู่ที่ภูเก็ตหลายคน ทุกคนกำลังช่วยกันตามหาและสืบข่าวของปาฐิตาอยู่ แต่ยังไร้วี่แวว

กริ๊ง กริ๊ง

"คุณคะใครโทรมาเบอร์บ้าน "

ธิดาทำท่าตกใจ เพราะทุกวันนี้เวลาติดต่อกัน ส่วนมาทุกคนก็ใช้แต่โทรศัพท์มือถือ

"สวัสดีค่ะ" ธิดาเป็นคนรับโทรศัพท์

"มีอะไรเกิดขึ้น"

สินชัยรีบลุกจากโซฟา มารับภรรยาที่ทำท่าจะเป็นลมและปล่อยโทรศัพท์หลุดออกจากมือ

"ฉันไม่เป็นไรค่ะ พวกมันจับตัวลูกสาวเราไปเรียกค่าไถ่"

ธิดาเธอเป็นแม่เลี้ยงที่สร้างภาพได้อย่างสวยงาม ไม่เคยมีคำว่าลูกฉันลูกคุณ เพราะตัวเธอก็มีลูกติดมาหนึ่งคน จึงหวังจะสร้างภาพความครอบครัวเดียวกัน เพื่อให้พ่อเลี้ยงสินชัย รักลูกสาวของเธอเหมือนลูกแท้ๆด้วย

"ว่าไง พวกแกเป็นใครและต้องการอะไร" สินชัยคว้าโทรศัพท์ที่ล่วงจากมือของธิดาขึ้นมาคุยต่อ

การอ่าน "ทะเลรักอันดามัน" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>