“ตอนที่1 ตกหลุมรัก” บอกเล่าเรื่องราวของลูกหว้าและกฐินที่มาจากภาคอีสานเพื่อสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพมหานคร พวกเธอได้พบเจไดผู้ช่วยพาไปยื่นเอกสารสมัครเรียนและเกิดความสนใจแบบแฝงซ่อนในใจของเจได ต่อมา “ตอนที่2 ติดตามความเคลื่อนไหว” หลังจากสองอาทิตย์ เจไดโทรไปเชิญลูกหว้าและกฐินไปทำงานที่บริษัทของเขา แต่พวกเธอปฏิเสธและไปสมัครงานที่ร้านคาเฟ่ใกล้ๆ แทน ในที่สุด เธอได้งานและพร้อมจะเริ่มทำงานในวันพรุ่งนี้ ส่วนใน “ตอนที่3 บังเอิญโลกกลม” เจไดไปพบเพื่อนที่ผับ และพบว่าลูกหว้ามากับเพื่อนๆเพื่อเลี้ยงฉลองพนักงานใหม่ เจไดและเพื่อนมีความคิดและความกระตือรือร้นต่อลูกหว้าแตกต่างกัน ใน “ตอนที่4 โมโหหึง” ลูกหว้าและกฐินไปห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว แต่ลูกหว้าเจอกับเจไดที่มีอาการเมาและเกิดเหตุการณ์รุนแรงที่ทำให้ลูกหว้าปวดหัวและสงสารใจเด็กในบทนี้ ใน “ตอนที่5 แค่เด็กใจแตก” เจไดพาลูกหว้าไปห้องพักและโทรไปบอกเพื่อนของลูกหว้า เพื่อนของเขามีความคิดและคำแนะนำที่แตกต่างกันในเรื่องการตัดสินใจเกี่ยวกับลูกหว้า สุดท้ายใน “ตอนที่6 เหยียดหยาม” เจไดพาลูกหว้าไปคอนโดและเกิดเหตุการณ์และคำพูดระหว่างพวกเขาที่แสดงความแตกต่างของความคิดและความรู้สึกต่อลูกหว้า ส่วนใหญ่บทนี้เป็นเรื่องราวของความรัก ความมุ่งมั่นในเรียนและการทำงาน รวมถึงความคิดและความรู้สึกของแต่ละบทต่างๆ ที่แสดงออกมาเป็นรูปแบบของความพยายามและความต่อต้านในความรักและชีวิตประจำวัน

@มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร

วันนี้เป็นวันเปิดรับสมัครนักศึกษาใหม่วันแรกของทางมหาวิทยาลัย ผู้คนมากมายต่างหลั่งไหลกันมาสมัครเข้ามหาวิทยาลัยเพื่อศึกต่อในระดับปริญญาตรี และหนึ่งในนั้นก็มีเด็กสาวที่เดินทางมาจากภาคอีสานของไทย เพื่อมาสมัครเรียนต่อในมหาวิทยาลัยแห่งนี้กับเพื่อนสนิทของเธอ

"ลูกหว้าตึกที่เราต้องไปยื่นเอกสารสมัครเรียนมันอยู่ตรงไหนกันแน่นะ ฉันมองตึกสูงๆแต่ละตึกจนเวียนหัวตาลายไปหมดแล้วเนี่ย"

กฐินเพื่อนสาวคนสนิทของลูกหว้าได้เอ่ยขึ้น นี่นับว่าเป็นครั้งแรกที่สาวอีสานทั้งสองคนได้เดินทางเข้ามาในกรุงเทพ บรรยากาศในเมืองหลวงช่างแตกต่างจากบ้านนอกที่พวกเธอเคยอยู่ซะเหลือเกิน หันมองไปทางไหนก็มีแต่ตึกสูงๆใหญ่โต อีกทั้งรถรามากมายที่ขับกันให้วุ่นส่งผลให้การจราจรนั้นติดขัดกันยาวเหยียด อาคารเรียนในมหาลัยที่พวกเธอมาสมัครก็มีหลายอาคาร พื้นที่ในมหาลัยก็กว้างขวาง

"เราลองถามคนดูไหมกฐิน ถามพวกพี่ๆเค้าดูว่าตึกไหนกันแน่ที่เราต้องไปยื่นเอกสาร" ลูกหว้าพูดขึ้นเพื่อแสดงความคิดเห็น

"อืม ก็ดีเหมือนกันนะ งั้นเราเข้าไปถามพี่ผู้ชายคนนั้นดีไหม คนที่กำลังยืนกดโทรศัพท์อยู่ข้างรถคันสีขาวๆนั่นน่ะ" กฐินเอ่ยขึ้นพลางชี้นิ้วเรียวสวยไปที่ผู้ชายคนหนึ่ง ลูกหว้าทำสีหน้าท่าทางครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะพยักหน้าตอบรับเพื่อนสาวคนสนิทเบาๆ

"อืมงั้นเราเข้าไปถามพี่เขากันเถอะ"

กฐินเอื้อมมือไปจับข้อมือเล็กของลูกหว้า ก่อนจะรีบเดินสาวเท้ายาวๆเข้าไปหาผู้ชายคนนั้นทันที

"ขอโทษนะคะ เอ่อ…ไม่ทราบว่าอาคารที่เขารับสมัครนักศึกษาใหม่อยู่ตรงไหนเหรอคะ พอดีพวกเราจะไปยื่นเอกสารสมัครเรียนค่ะแต่หาตึกไม่เจอเลย"

กฐินเอ่ยถามผู้ชายคนนั้นขึ้นเมื่อเดินมาถึง ก่อนผู้ชายแปลกหน้าคนนั้นจะเอี้ยวตัวหันกลับมามองตามเสียงที่เอ่ยถาม ทันใดนั้นสายตาคมกริบก็ได้ประสานกันกับสาวน้อยหน้าตาสะสวยที่ยืนอยู่ข้างๆเพื่อนคนที่เอ่ยถามเขาเมื่อครู่ ดวงตากลมโตสีนิลของเธอมันช่างดูสดใส ใบหน้าหวานรูปไข่จมูกโด่งรั้นปลายเชิดนิดๆ บ่งบอกว่าแม่สาวน้อยคนนี้คงแสบใช่เล่น เครื่องหน้าของเธอคนนี้ช่างสวยน่ารักหมดจด ดูเป็นธรรมชาติไม่ผ่านมีดหมอ เธอสวย…แม้เธอจะไม่ได้แต่งหน้าอะไรเลยก็ตาม ซึ่งเขาไม่ค่อยได้เจอผู้หญิงที่สวยธรรมชาติแบบนี้สักเท่าไหร่นัก ปกติจะเจอก็แต่ผู้หญิงที่แต่งหน้าจัดจ้านและโปะเครื่องสำอางจนหนาเตอะ ไม่ก็ศัลยกรรมจนหน้าแทบจะไม่มีเคล้าโคลงเดิม

การอ่าน "เสือร้ายพ่ายรัก" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>