เรื่องราวในนิยายเป็นเรื่องราวของมีมี่ ซึ่งเป็นคนหนึ่งที่มีชีวิตในโลกของราชวงศ์และผู้บดบัง คำนี้บอกเล่าเกี่ยวกับชีวิตประจำวันของมีมี่และการต้องเผชิญกับความผูกพันและความท้าทายในสังคมของราชวงศ์ โพล็ตมีเรื่องราวที่มีมี่ต้องรับมือกับคนบางคนที่มีความแตกต่างและความแย่งแย่งในสังคม เหมือนกับเทียนหลันเซ่อและคนอื่นๆที่มีมี่ต้องรับมือกับ โพล็ตมีแสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนของชีวิตในสังคมของราชวงศ์และความท้าทายในการดำรงชีวิตในสังคมที่มีความแตกต่างและความแย่งแย่ง
ร่างอ้วนตุ๊มตะตุ้๊มตุ๊ย เดินก้าวยาวๆไปเบียดคนอื่นไปยืนอยู่แถวหน้าส่งเสียงกรี๊ดร้องสุดเสียงกับนักร้องขัวญใจ ที่มาทัวร์คอนในประเทศไทย
มืออ้วนๆยื่นส่งช่อดอกไม้ตุ๊กตา และกล่องของขัวญที่ข้างในอัดไว้ทั้งผ้าพันคอที่ลงมือถักเอง การ์ดใบสวย สร้อยขอมือ สร้อยคอและหลายอย่างที่แล้วแต่จะคิดได้เพื่อให้นักร้องขัวญใจประทับใจและพอใจอย่างที่สุด เอาของเหล่านั้นปิดบังใบหน้าที่ขี้เหร่สุดๆ พยายามยื่นให้สุดแขนอ้วนๆของตัวเอง
นักร้องขัวญใจวัยกรี๊ด วิ่งแปะมือตั้งแต่เวทีอีกฝั่ง ถึงอีกฝั่งมาจนถึงที่มีมี่ยืนอยู่มือบางรับเอาของทั้งหมดจากมีมี่ มองสบตาที่ส่งมินิหัวใจมาให้ ดีใจจนแทบจะกระโดดกอด หัวใจเต้นแรงสุดขีดแล้วในที่สุดก็ล้มตึงลงไปทันที ไม่มีใครรับร่างอ้วนไม่มีใครสนใจต่างคนต่างขยับหนีจนมีมี่ล้มลงหัวฟาดพื้น วิญญาณหลุดออกจากร่างไปในทันที
กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ร่างสูงของใครบางคนนอนข้างๆมีมี่
"องค์ชายสิบสี่ท่านตื่นได้แล้ว"
เสียงขันทีหนุ่มน้อย พูดขึ้นเบาๆ มีมี่ลุกขึ้นบิดขี้เกียจ แต่กลับรู้สึกว่าตัวเบาหวิว เป็นวิญญาณอ๋อเป็นวิญญาณก็ต้องเบา อ้าปากค้าง เมื่อมองเห็นชัดเจน ในที่ที่ตัวเองนอนอยู่ แปลกประหลาดไม่เคยเห็นมาก่อนร่างสูงที่แฮงค์โอเวอร์ ผลักมีมี่ออกห่าง
"นายหญิง ท่านก็ต้องตื่นได้แล้ววันนี้ ฝ่าบาทมีรับสั่งให้เหล่าองค์ชายและพระชายาเข้าเฝ้าถวายพระพร ในโอกาสเนื่องในวันคล้ายวันเกิด"
"อย่ากวนข้าเพิ่งจะได้นอนไปเมื่อไม่กี่ชั่วยาม"
เสียงอ้อแอ้ที่ยังไม่สร่างเมาดังขึ้น
"แต่องค์ชาย ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้"
ขันทีหนุ่มน้อยใส่ชุดแบบผีจีน ดึงเอาผ้าห่มออกจากร่างสูงที่เหม็นกลิ่นสุรานั้น มีมี่จ้องมองร่างสูงที่ผมเผ้ารุงรัง มองแทบไม่เห็นว่าหน้าตาเป็นอย่างไร
"เฮ๊ยขอโทษ สงสัยจะฝันไป"
ฝันแล้วจะขอโทษทำไมวะก็แค่ตื่น ทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งพยายามหลับตา ฝันแน่ๆแบบนี้ต้องฝันแน่นอนพอตื่นก็จะหายไป หายไปหายไปมันจะหายไปใช่ไหม
"นายหญิงท่านก็ช่วยข้าหน่อย วันนี้ไทเฮาสำทับว่าต้องให้องค์ชายสิบสี่ไปให้ได้"เสียงขันทีหนุ่มยังตามหลอกหลอน มีมี่ยกมือปิดหูเอาหมอนปิดทับพยายามหลับตาอีกครั้ง
"นายหญิง นายหญิง"
มีมี่ลืมตาตื่นลุกขึ้นนั่งตัวตรง ทำไมชัดเจนอย่างนี้หรือที่นี่คือสวรรค์ ไม่สิหรือว่านรก ต้องนรกแน่ๆถึงมาอยุ่ในที่แบบนี้คนตัวเหม็นและกลิ่นเหล้าเหม็นๆกับผู้ชาย สกปรก เรียกว่าโสโครกเลยก็ไม่ผิด
การอ่าน "เจาะเวลามาหาอะไรวะเนี่ย" สำหรับเนื้อหาที่น่าสนใจมากขึ้น กรุณากด อ่านต่อ >>>